III SA/Gl 889/14

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych (odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej) w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi R. B. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden zł 40/100 gr), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden zł 40/100 gr), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G. S. Ponieważ jej wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej został uwzględniony, pismem z dnia [...] r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata R. B. (B.) pełnomocnikiem z urzędu, który w treści złożonej skargi kasacyjnej zamieścił dodatkowy wniosek o zasądzenie wynagrodzenia według norm przewidzianych, składając jednocześnie oświadczenie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zostały one określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za czynności adwokackie polegające na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 zł. Opłata ta podlega powiększeniu o wysokość należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności zgodnie z § 2 ust. 3 (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23% tego podatku). A zatem kwota należna tytułem wynagrodzenia wynosi 180,00 zł (to jest 75% z kwoty 240,00 zł) plus podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł. Dlatego też na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.