III SA/Gl 86/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 27 marca 2023 r. sprawy ze skargi Centrum Nauki i Biznesu "Żak" sp. z o.o. w Łodzi na uchwałę Rady Miasta Tychy z dnia 23 czerwca 2016 r. nr XXII/389/16 w przedmiocie upoważnienia do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu oświaty postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 5 stycznia 2023 r., wniesionym za pośrednictwem platformy EPUAP, Centrum Nauki i Biznesu "Żak" sp. z o.o. w Łodzi, działający przez pełnomocnika, zaskarżyła w całości uchwałę Rady Miasta Tychy z 23 czerwca 2016 r. nr XXII/389/16 w sprawie upoważnienia Dyrektora Miejskiego Centrum Oświaty w Tycach do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu oświaty, odnotowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego pod pozycją 3692. Na mocy zarządzenia z 8 lutego 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięci naruszenia prawa. To wezwanie doręczono pełnomocnikowi, za pośrednictwem platformy EPUAP 21 lutego 2023 r. W terminie, który upłynął 28 lutego 2023 r., ale i po jego upływie pełnomocnik nie odniósł się do wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została na uchwałę w sprawie upoważnienia kierownika gminnej jednostki organizacyjnej do załatwiania indywidualnych spraw w imieniu gminy a zatem na akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023r., poz. 259, dalej P.p.s.a.), stanowiącym, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Możliwość wniesienia skargi na taki akt przewidziana została w przepisie szczególnym, tj. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 559 ze zm., dalej u.s.g.), według stanu obowiązującego do 31 maja 2017 r., według którego, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Cytowany wyżej przepis art. 101 ust. 1 u.s.g., ma zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 r. Przepis ten stanowi, że art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. P.p.s.a.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zaskarżona uchwała została wydana przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, a zatem w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia prawa, w aktach nadesłanych przez organ brak także takiego wezwania. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1-5a. Dlatego też skład orzekający w sprawie postanowił jak w sentencji.