III SA/Gl 777/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 marca 2021 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.

Wojewoda [...] (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji), zaskarżoną decyzją z [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2020r. poz. 1409 z późn. zm. dalej: ustawa), w trybie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania J.L. (dalej: strona, skarżący), od decyzji Starosty [...] (dalej: organ I instancji) z [...]r., nr [...], postanowił uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie pierwszej instancji. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżący, w dniu [...]r., zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia rejestracji. Decyzją z [...]r,. organ I instancji orzekł o utracie od [...]r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania tj. 180 dni stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy. Skarżący w dniu [...]r. złożył w PUP oświadczenie o tym, że od [...] r. podjął pracę, co potwierdził wygenerowany przez Urząd Pracy w dniu [...]r. raport ZUS U2, z którego wynika, że skarżący od [...] r. podlega ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu. Decyzją z [...]r., wydaną w trybie art. 104 k.p.a., organ I instancji orzekł o utracie z dniem [...]r. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu podjęcia pracy. Ponadto decyzją z [...]r., wydaną w trybie art. 155 k.p.a, organ I instancji orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej z [...]r. orzekającej o utracie z dniem [...]r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od obu ww. decyzji pierwszoinstancyjnych z [...]r., strona wniosła odwołanie, zarzucając m.in., że nie rozumie ich treści. Zaskarżoną w tym postępowaniu decyzją z [...]r. nr [...], Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji wydanej przez Starostę [...] w trybie art. 155 k.p.a., uchylił ją i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w trybie art. 155 k.p.a., zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 155 k.p.a. stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnych i pozwala organowi administracji uchylić lub zmienić swoją ostateczną decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, jeżeli uzyska na taką czynność zgodę strony, a odpowiednie przepisy szczególne nie będą sprzeciwiać się takiemu uchyleniu lub zmianie. Ponadto powołany przepis wymaga także, aby za podjęciem takiej czynności przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony. W przedmiotowej sprawie decyzja, którą organ I instancji uchylił w trybie art. 155 k.p.a nie miała przymiotu ostatecznej, jak również organ I instancji nie wystąpił do strony o wyrażenie zgody na jej zmianę lub uchylenie. Organ zwrócił uwagę, że uchylenie lub zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy brak jest podstaw do jej uchylenia lub zmiany w trybie wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. lub do stwierdzenia nieważności w trybie art. 156 § 1 k.p.a.. W przedmiotowej sprawie utraty zasiłku dla bezrobotnych zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Z uwagi na powyższe zaskarżoną decyzję z [...]r. orzekającą o uchyleniu decyzji ostatecznej Starosty [...] z [...]r. należało uchylić, a postępowanie w tym zakresie umorzyć. Organ I instancji winien zatem skierować sprawę wyczerpania prawa do zasiłku do właściwego postępowania. Na decyzję Wojewody [...], skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, podnosząc, że nie zgadza się z jej treścią. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z [...]r. uchylająca zaskarżoną decyzję Starosty [...] z [...]r., który na podstawie art. 155 k.p.a. orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej tego organu dotyczącej utraty prawa do zasiłku z dniem [...]r. z powodu maksymalnego okresu jego pobierania. Stanowisko organu odwoławczego w tej sprawie jest prawidłowe. Należy wskazać, że stan faktyczny sprawy nie jest sporny co do faktu podjęcia przez skarżącego pracy od [...]r. oraz powiadomienia o tym organu w dniu [...]r. tj. po wydaniu przez organ decyzji z [...]r. orzekającej o utracie od tego dnia prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania - 180 dni. Okoliczność faktyczna w postaci podjęcia pracy skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem podjęcia pracy Odnośnie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych, organ I instancji winien wydać stosowne rozstrzygnięcie orzekając we właściwym trybie tj. w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., który, przewiduje możliwość wznowienia postępowania w przypadku, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Taka sytuacja powstała w niniejszej sprawie. Brak było natomiast podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...]r. na podstawie art. 155 k.p.a., który w tej sprawie jak słusznie stwierdził organ odwoławczy nie miał zastosowania. Skoro zatem decyzja organu I instancji z [...]r. została wydana z naruszeniem prawa, Wojewoda [...] prawidłowo uchylił to rozstrzygnięcie, umorzył w tym przedmiocie postępowanie i wyjaśnił w jaki sposób organ powinien wzruszyć decyzję z [...]r. celem określenia prawidłowej daty wyczerpania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Podsumowując, należy zatem stwierdzić, że w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji z [...] r., nieznane organowi, który wydał decyzję. Tym samym w sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5) k.p.a. Tymczasem w niniejszej sprawie organ nie wznowił postępowania postanowieniem stanowiącym podstawę do przeprowadzenia postępowania oraz co do rozstrzygnięcia sprawy. Fakt podjęcia przez skarżącego zatrudnienia w dniu [...]r., o którym organ dowiedział się w dniu [...]r. obligował organ do podjęcia wskazanych powyżej działań, czego zaniechano. Zatem zaskarżona decyzja organu odwoławczego, nie narusza prawa Wobec powyższego, na podstawie art 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.