III SA/Gl 771/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 23 września 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z dnia 17 lipca 2019 r. K. K. wniosła skargę na decyzję Rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie przyznania stypendium. Zaś pismem z 2 września 2019 r. (wniesionym drogą elektroniczną) skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia 2 września 2019 r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne. W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.