III SA/Gl 762/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] skarżący M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia[...] nr [...], którą to odmówiono prawa do ponownego świadczenia postojowego. Skarżący ubiegał się o przyznanie świadczenia postojowego, o jakim mowa w art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.; aktualny t.j. z 2020 r. poz. 1842) zwana dalej ustawą o szczególnych rozwiązaniach. Skarżący wspomnianą wyżej decyzję wraz z pouczeniem odebrał 20 maja 2021r. Ponieważ sprawy dotyczące świadczeń postojowych nie należą do właściwości sądów administracyjnych, o czym przesądza art. 15zv ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach Prezes ZUS wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Z akt sprawy wynika że organ rentowy decyzją z dnia [...] nr [...], odmówił skarżącemu prawa do ponownego świadczenia postojowego a skarżący nie wniósł do organu o ponowne rozpoznanie sprawy i pomimo pouczenia o prawie do wniesienia odwołania do właściwego Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń społecznych, złożył odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Sprawa, której dotyczy przedmiotowa skarga nie można było nadać dalszego biegu, ponieważ, jak prawidłowo zauważył Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. W art. 15zv ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) postanowiono, że odmowa prawa do świadczenia postojowego, o które ubiegała się strona skarżąca, następuje w drodze decyzji. Od decyzji takiej przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego dla postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy art. 83 ust. 5-7 i art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że kontrolę aktów podejmowanych w sprawach dotyczących świadczeń postojowych, będących w administracyjnym toku postępowania w gestii Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, powierzono sądom powszechnym, a nie sądom administracyjnym. Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję, wynika z kolei, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy tego kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach (art. 180 § 1 KPA). W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na decyzję do której właściwym jest sąd powszechny a więc z naruszeniem art. 3 § 2, p.p.s.a. Z powyższego wynika, że z woli ustawodawcy sprawy dotyczące świadczenia postojowego należą do właściwości sądu powszechnego. Przepisy art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) stanowią że właściwym w sprawie jest sąd powszechny. Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.