III SA/Gl 739/16

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. (C.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi M. F. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 4.428,00 zł (słownie: cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 828,00 zł (słownie: osiemset dwadzieścia osiem złotych), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. C. uznając ją za bezzasadną. W terminie otwartym do wniesienia środka zaskarżenia, ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu adwokat M. F. sporządziła opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie w piśmie z 24 marca 2017 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, składając stosowne oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) przestało obowiązywać. Wprawdzie na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niemniej jednak w niniejszej sprawie I instancja zakończyła się 10 stycznia 2017 r. poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę. W związku z powyższym wniosek o wynagrodzenie za czynności dokonane po wejściu w życie nowego rozporządzenia należało rozpoznać na nowych zasadach. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Natomiast stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Opłata ta podlega powiększeniu o wysokość należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności zgodnie z § 4 ust. 3 (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23% tego podatku). To oznacza, że należne w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu wynosi 4.428,00 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 828,00 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.