III SA/Gl 659/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 19 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 230 zł (słownie: dwieście trzydzieści złotych).

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 października 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL. Stronie wyznaczono na uzupełnienie braku formalnego termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 października 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 230 zł. Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały przesłane 4 listopada 2020 r. na adres strony skarżącej i doręczone 9 listopada 2020 r. do rąk upoważnionego pracownika co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Termin wyznaczony do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 16 listopada 2020 r. W dniu 18 listopada 2020 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. W dniu 13 stycznia 2021 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi. Postanowieniem z 28 stycznia 2021 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Brak formalny skargi nie został uzupełniony natomiast wpis sądowy od skargi został uiszczony po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę) aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a., pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (w tym skarga) powinno również zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Jednocześnie skarga dotknięta brakiem formalnym również uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Powyższe wezwania zostały przesłane 4 listopada 2020 r. na adres strony skarżącej i doręczone 9 listopada 2020 r. do rąk upoważnionego pracownika co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Termin wyznaczony do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 16 listopada 2020 r. Brak formalny skargi nie został uzupełniony natomiast wpis sądowy od skargi został uiszczony po upływie terminu do jego uiszczenia. Podkreślić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwań, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi w terminie, sąd zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił, natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.