III SA/Gl 446/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia : sprostować z urzędu sentencję wyroku z 12 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Gl 446/17 w zakresie określenia numeru zaskarżonego aktu w ten sposób, że w sentencji wyroku w miejsce numeru "[...]" wpisać "[...]".

Wyrokiem z 12 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Gl 446/17 tutejszy Sąd oddalił skargę E. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W sentencji wyroku określono nr decyzji jako "[...]." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tekst jedn. ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że umieszczenie w sentencji wyroku błędnego oznaczenia numeru decyzji stanowi oczywistą omyłkę. Nie nasuwają wątpliwości co do tożsamości zaskarżonego aktu. Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.