III SA/Gl 442/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 lutego 2026 r. nr 2401-IOA.4303.56.2025.MMA w przedmiocie określenia klasyfikacji taryfowej przywiezionych towarów, wymaganej kwoty należności celnych oraz różnicy w kwocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych).

Pismem z 30 marca 2026 r. G sp. z o.o. w B. (dalej: skarżąca, spółka) reprezentowana przez doradcę podatkowego K. F. (dalej: pełnomocnik), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ administracji), dotyczącą określenia klasyfikacji taryfowej przywiezionych towarów, wymaganej kwoty należności celnych oraz różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym dokonanym w procedurze dopuszczenia do obrotu. Pismem z 27 kwietnia 2026 r. w odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 31 lipca 2026 r. został wyznaczony termin rozprawy na dzień 17 września 2026 r., o czym korespondencją z 18 sierpnia 2026 r. powiadomiono strony postępowania. Następnie pismem z 31 sierpnia 2026 r. pełnomocnik spółki złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, wnosząc jednocześnie o zwrot uiszczonego od skargi wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z treścią art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że strona skarżąca może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 60 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie spółka w piśmie procesowym z 31 sierpnia 2026 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu lub czynności, które dotknięte byłyby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt cofnięcia skargi przed dniem rozpoczęcia rozprawy, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.