III SA/Gl 4/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze z [...] r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług K. G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia z powodu ważnego trudnej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W świetle cytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości, że jest zasadą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Zastosowanie więc wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej i nie sprzeciwiają się temu regulacje prawne wynikające z ustawy szczególnej. Za podstawę wstrzymania wykonania decyzji nie może być brane pod uwagę przeświadczenie strony skarżącej o niesłuszności zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi. Zasadność tej argumentacji jest bowiem zastrzeżona wyłącznie do kognicji Sądu rozpoznającego skargę. Trzeba stwierdzić, że skarżąca nie przybliżyła jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wykazała więc, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jej znacznej szkody, nadto zaś, że powstałe skutki byłyby "trudne do odwrócenia". Z kolei, podnoszona we wniosku sytuacja materialna K. G. była już badana przez Sąd, który postanowieniem z 14 lipca 2008 r. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.