III SA/Gl 377/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącej z urzędu – radcy prawnego J. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącej – radcy prawnemu J. S. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 4.428 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) zł.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanowiono dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 4 września 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła pełnomocnikiem procesowym skarżącej z urzędu radcę prawnego J. S.. Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2017 r., tutejszy Sąd oddalił skargę I. M. na ww. decyzję. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r., uwzględniając wniosek radcy prawnego z urzędu, przyznano mu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu w kwocie 8.856 zł – w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Pełnomocnik z urzędu skarżącej złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienie wyroku zapadłego w sprawie. Uzasadnienie wyroku doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 5 lutego 2018 r. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, pismem z dnia 5 marca 2018 r., pełnomocnik strony złożył informację o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku zapadłego w przedmiotowej sprawie. Załącznikiem do tego pisma była opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu. Jednocześnie pełnomocnik z urzędu skarżącej złożył wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wg norm przepisanych, która nie została opłacona w całości ani w części – w odniesieniu do sporządzonej powyższej opinii. Zarządzeniem z dnia 26 marca 2018 r. Sędzia sprawozdawca stwierdził, że powyższa opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 a) w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem" – kwota wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wyniosła – w tej sprawie – 7.200 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 b) rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – wynosi 50 % kwoty określonej w § 21 ust. 1 a) w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia. W tym stanie rzeczy, wynagrodzenie radcy prawnego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyniesie w przedmiotowej sprawie 3.600 zł. Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w przyznanej wysokości tej stawki. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Ponadto, na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 828 zł. W tym stanie rzeczy należało określić stawkę należną doradcy podatkowemu za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu w tej sprawie na kwotę 3.600 zł i na zasadzie § 2 ust. 3 rozporządzenia powiększyć ją o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 828 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy.