III SA/Gl 365/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 sierpnia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

Pismem z dnia [...] r. likwidator A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. – M.M. złożył zażalenie jako osoba posiadająca interes prawny od postanowienia Sądu z dnia 5 czerwca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 grudnia 2016 r. W treści zażalenia zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci całkowitego zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia. Strona skarżąca została wezwana pismem z dnia [...] r. do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPPr (wg załączonego do wezwania wzoru), w terminie siedmiu dni, licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone na wskazany adres pełnomocnika strony skarżącej w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie, znajdującej się w aktach sprawy. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do tutejszego Sądu wypełniony druk formularza PPF. W tym stanie rzeczy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. pozostawił wniosek A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia stwierdzono, iż wbrew wezwaniu referendarza sądowego nadesłano formularz PPF, zamiast formularza PPPr, a referendarz sądowy uznał taką sytuację za nieuzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...] r. M. M. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. N. wniósł sprzeciw na opisane zarządzenie referendarza. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik podniósł, że brak było podstaw do uznania, iż stroną wnoszącą zażalenie oraz sam wniosek o przyznanie prawa pomocy prawnej jest Spółka, albowiem zażalenie oraz sam wniosek, odnoszący się do zażalenia był wnoszony w imieniu M. M. a nie Spółki. Stwierdził, że pozostawienie wniosku M. M. bez rozpoznania, skutkować będzie w ostateczności faktycznym pozbawieniem M.M. możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej. Nadto wniesiono z ostrożności procesowej wniosek o dopuszczenie M.M. do udziału w postepowaniu w sytuacji uznania przez Sąd, że do zaskarżenia wyroku WSA w Gliwicach, orzeczenia odrzucającego skargę kasacyjną czy też zarządzenia Referendarza sądowego niezbędne jest wydanie postanowienia z art. 33 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw jest niezasadny, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Stosownie do art. 260 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony w wymaganej formie lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.) Z powyższego wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma sformalizowany charakter. Wobec tego pełnomocnikowi Strony skarżącej doręczono wezwanie do złożenia wniosku w prawidłowej formie wraz z drukiem formularza. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd stanął na stanowisku, iż referendarz sądowy słusznie uznał złożenie dniu [...] r. druku formularza PPF za nieuzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślić należy, iż stroną skarżącą w tej sprawie jest spółka A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. W toku niniejszego postępowania nie dokonano zmiany oznaczenia strony skarżącej. Zdaniem Sądu referendarz sądowy nie miał podstaw do tego, aby przyjąć, że o przyznanie prawa pomocy wnioskuje osoba fizyczna – były likwidator wykreślonej już z rejestru przedsiębiorców spółki. Brak więc było podstaw proceduralnych do tego, aby wezwać wnioskodawcę do nadesłania innego druku urzędowego formularza, niż druk dla osoby prawnej - PPPr. Nadto zaakcentować trzeba, iż w piśmie z dnia [...] r. wraz z sprzeciwem od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 sierpnia 2017 r. o pozostawieniu wniosku A. Sp. z o.o. w likwidacji w D. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, złożono wniosek o dopuszczenie M.M. do uczestnictwa w niniejszym postepowaniu w charakterze uczestnika oraz przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 260 § 1-3 oraz art. 257 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.