III SA/Gl 335/25

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 marca 2025 r. nr BP.501.2776.2024.2462.LD5 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. 5

Pismem z dnia 14 marca 2025 r. A. sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 5 marca 2025 r. nr BP.501.2776.2024.2462.LD5 utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 28 listopada 2024 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 2.000 zł za naruszenie określone w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1539, dalej: u.t.d.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od tej zasady dopuszcza art. 13 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że Prezydent RP może w drodze rozporządzenia przekazać sądowi wojewódzkiemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. nr 89, poz. 506 ze zm.), gdzie w § 1 rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 2201), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z powyższego wynika, że tylko sprawy w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym należą do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, na obszarze których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z akt sprawy wynika, że karę pieniężną w wysokości 2.000 zł nałożono na stronę skarżącą na podstawie art. 92a u.t.d., a siedzibą skarżącego przedsiębiorcy jest S. (95-010), gmina S., powiat z., województwo łódzkie - co oznacza, że rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego ma w niniejszej sprawie zastosowanie. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie powyższym rozporządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na którego obszarze właściwości ma siedzibę skarżący przedsiębiorca. Wyjaśnić również należy, że wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Oznacza to, że przed oceną dopuszczalności skargi sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpatrzenia danej sprawy, czyli czy na terenie województw objętych ich właściwością ma siedzibę organ, którego działalność jest przedmiotem zaskarżenia, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Stosownie bowiem do treści art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Następstwem uznania się przez sąd za niewłaściwy miejscowo do orzekania w sprawie jest więc postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi właściwemu miejscowo do jej rozpoznania (m.in. postanowienia NSA: z 23 sierpnia 2024 r., I GZ 252/24, Legalis nr 3115997; z 23 maja 2024 r., III OZ 205/24, Legalis nr 3087854). Mając na uwadze powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia.