III SA/Gl 296/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 147 zł, skarżąca złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku, zawartym na druku formularza PPF, skarżąca stwierdziła, że w chwili obecnej nie posiada środków na uiszczenie opłaty od skargi. Dochody strony nie pozwalają jej na opłacenie skargi. Skarżąca zaznaczyła wyraźnie, że w zakresie zaspokojenia koniecznych potrzeb życiowych jej samej oraz jej córki korzysta z pomocy swoich rodziców. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją córką M. K. (7 lat). Skarżąca i jej córka nie posiadają żadnego majątku, a miesięczne wynagrodzenie skarżącej zamyka się w kwotach od 250 zł brutto do 300 zł brutto. Skarżąca oszacowała jednocześnie swoje miesięczne wydatki na łączną kwotę 2.896 zł. W tym stanie rzeczy, pismem z dnia 23 maja 2017 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do nadesłania (w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania) szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy, w tym dokumenty potwierdzające wysokość jej wynagrodzenia, ustalających, czy korzysta ze świadczeń w ramach programu "500+" oraz określających jej aktualny stan cywilny i oświadczenia jej rodziców o zakresie i rodzaju pomocy udzielanej skarżącej i jej córce. Wezwanie to zostało odebrane przez skarżącą w dniu 2 czerwca 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej to wezwanie, znajdującej się w aktach sądowych sprawy. W dniu 5 czerwca 2017 r. skarżąca uiściła kwotę 147 zł na rachunek tutejszego Sądu tytułem wpisu sądowego od skargi (bankowe potwierdzenie transakcji, znajdujące się w aktach sądowych sprawy). Do dnia dzisiejszego nie wpłynęły do akt żadne dokumenty, o nadesłanie których skarżąca była wzywana. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się. Zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., do czynności w zakresie prawa pomocy wykonywanych przez referendarza sądowego należy także wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 147 zł. W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na druku urzędowego formularza PPF strona sprecyzowała swoje żądanie, określając je jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tymczasem, w dniu 5 czerwca 2017 r. wpis sądowy od skargi w kwocie 147 zł został uiszczony. Stwierdzić należy, że składając wniosek o przyznanie prawa pomocy, intencją skarżącej było zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wpis ten jednak został przez wnioskodawcę uiszczony. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie stał się z chwilą uiszczenia tego wpisu zbędny (bezprzedmiotowy). W konsekwencji postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.