III SA/Gl 286/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2020 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. sp. komandytowa w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...]r., znak sprawy: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach po rozpoznaniu odwołania "A" spółka z o.o. spółka komandytowa z dnia [...] r. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia [...] znak: [...] nakładającej na przewoźnika karę pieniężną w kwocie 10 000,00 zł z tytułu niewykonania obowiązku, polegającego na uzupełnieniu w rejestrze zgłoszeń systemu monitorowania drogowego zgłoszenia o numerze referencyjnym [...] o prawidłowe dane, o których mowa w art. 6 ust. 3 pkt 1 lit. c ww. ustawy, tj. numery rejestracyjne środka transportu, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja organu II instancji z pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia została doręczona stronie w dniu 27 lutego 2020 r. W dniu 8 kwietnia 2020 r. (data nadania pocztą) "A" spółka z o.o. spółka komandytowa wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a. który stanowi, iż jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy ostatni termin do wniesienia skargi upływał skarżącej z dniem 30 marca 2020 r. (poniedziałek) tymczasem skarga została wniesiona za pośrednictwem urzędu pocztowego do Sądu w dniu 8 kwietnia 2020 r. W zaistniałej sytuacji skarga pozostaje spóźniona i podlega odrzuceniu. Zauważyć także należy, iż jakkolwiek stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r. a od 20 marca 2020 r. stan epidemii czyli w czasie kiedy skarga została nadana do WSA w Gliwicach jednak ta okoliczność pozostaje bez wpływu na treść wydanego w sprawie orzeczenia. Albowiem jakkolwiek zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres (Dz. U. 2020, poz. 374 ze zm.) to jednak powołany przepis wszedł w życie dopiero 31 marca 2020 r. co oznacza iż nie ma on zastosowania do biegu terminów procesowych których termin przypadał do 30 marca 2020r, co miało miejsce w sprawie gdyż termin do wniesienia skargi w sprawie upływał w dniu 30 marca 2020r. Ustawodawca we wskazanej regulacji nie wprowadził regulacji przejściowych nadających normie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy charakter retroaktywny. W konsekwencji hipotezą art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy objęte mogą być wyłącznie terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie. Przepis z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy nie dotyczy zatem terminów, które upłynęły przed jego wejściem w życie. W konsekwencji powyższego w/w regulacja nie miała zastosowania w sprawie, a skoro tak skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona . W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.