III SA/Gl 251/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Barbara Brandys –Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 maja 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi A sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę A sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W jego uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 marca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia - w terminie siedmiu dni - wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem jej odrzucenia. Ponieważ odpis zarządzenia doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi 20 marca 2017 r., a należna opłata została uiszczona dopiero 28 marca 2017 r., to jest dzień po terminie, skargę odrzucono. Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bowiem, jak wskazano, bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik skarżącego złożył stosowny środek zaskarżenia to jest zażalenie. W jego uzasadnieniu wskazał, że wpis od skargi został uiszczony w zakreślonym terminie. Powołał się na złożony przezeń w Sądzie wraz z pismem dokumenty, z których wynika, że w uiszczeniu wpisu skorzystał z pośrednictwa agenta - Sklepu Ogrodniczo – Przemysłowego B w K. w imieniu i na rzecz instytucji płatniczej C S.A., wpisanej przez Komisję Nadzoru Finansowego do rejestru usług płatniczych pod pozycją [...]. Polecenie przelewu wydano w dniu 27 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Mając bowiem na uwadze podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności przyjąć należało, iż te przemawiają za jego uwzględnieniem. Wskazują bowiem w sposób jednoznaczny, że w terminie wskazanym do uiszczenia należnego wpisu sądowego skarżący dokonał wpłaty środków za pośrednictwem instytucji płatniczej. To z kolei oznacza, że odrzucenie skargi 10 maja 2017 r. było przedwczesne. A ponieważ w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że datą uiszczenia wpisu sądowego za pomocą przelewu jest dzień złożenia dyspozycji, a nie dzień jego realizacji (tak postanowienia NSA z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt I FSK 1157/05). Stanowisko to zostało potwierdzone w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn. akt I FSK 1946/08, w którym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 5 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 313/09 oraz z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II GSK 2732/14, gdzie stwierdzono, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem będzie moment złożenia dyspozycji przez stronę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie dyspozycję taką skarżący złożył w ostatnim dniu zakreślonego przez Sąd terminu - w placówce usług płatniczych - należało uznać, że nie uchybił terminowi dokonując przelewu żądanej kwoty na rachunek Sądu właśnie w tym dniu. Dlatego też mając na uwadze powyższe na podstawie art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.