III SA/Gl 246/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Nita po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. D. G. reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Opisane wezwania doręczono pełnomocnikowi Strony skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. W zakreślonym przez Sąd terminie, do akt sprawy przedłożono kserokopię pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. nr 2016, poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym w art. 57 § 1 P.p.s.a. stwierdzono, iż skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła wszystkich dokumentów z których wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane w sposób dostateczny umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Nadto na mocy art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym art. 35 § 1 P.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny, jednakże na mocy art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Także w myśl art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz.1999) adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. W niniejszej sprawie skarga D. G. została podpisana przez adwokata J. R., jednakże brak jest w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa spełniającego wymogi wskazane w powyżej przytoczonych przepisach. Przedłożony na wezwanie sądu dokument pełnomocnictwa nie został bowiem prawidłowo uwierzytelniony, gdyż brakuje podpisu adwokata przy jego uwierzytelnieniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 57 § 1 P.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.