III SA/Gl 219/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i listopad 2012 r. oraz za marzec 2013 r. postanawia: odrzucić skargę.

Dnia [...] r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wpłynęła skarga na decyzję z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i listopad 2012 r. oraz za marzec 2013 r. podpisana przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego ustanowionego dla "A" Sp. z o.o. w D. W odpowiedzi na skargę organ domagał się jej odrzucenia. Podniósł, iż wniosek o ustanowienie kuratora został oddalony przez SR K. postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...]. W jego treści wskazano, że ustanowiony na podstawie art. 42 K.c. kurator nie jest uznany w judykaturze za uprawnionego do zastępowania organów osoby prawnej m.in. w postępowaniu podatkowym. W przypadku jednoosobowej spółki z o.o. jaką jest "A" ustanowienie kuratora w trybie art. 42 K.c. jest niecelowe, gdyż jedyny wspólnik może podjąć uchwałę o powołaniu zarządu bez zwołania zgromadzenia wspólników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, że do skutecznego przeprowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego z udziałem osoby prawnej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) konieczne jest by już przy wnoszeniu skargi do sądu posiadała zdolność procesową. Wymóg ten wynika z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stwierdzenie braków w składzie organów spółki z o.o. będącej stroną uniemożliwiających jej działanie obliguje sąd do wezwania strony do uzupełnienia wymienionych braków (art. 58 § 2 ustawy p.p.s.a.). Jeżeli braki nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 5 ustawy p.p.s.a.). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie składającym skargę w imieniu "A" Sp. z o.o. w D. jest radca prawny A. G., który jak wynika z akt administracyjnych sprawy został wyznaczony na tymczasowego pełnomocnika szczególnego. Ponieważ jego umocowanie stosownie do art. 138m § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) obejmuje reprezentowanie w/w Spółki jedynie przed organem podatkowym i tylko do czasu, gdy sąd ustanowi kuratora, podpisana przez niego skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec i listopad 2012 r. oraz za marzec 2013 r., nie mogła odnieść zamierzonego skutku, to jest skutecznie zainicjować postępowanie przed tut. Sądem. Tymczasowy pełnomocnik szczególny nie jest bowiem osobą uprawnioną do działania w imieniu skarżącej Spółki przed sądem administracyjnym. Nie może zatem występować w jej imieniu, albowiem nie został ustanowiony do zastępowania ustawowych bądź statutowych organów osoby prawnej, lecz do reprezentowania Spółki przed organem podatkowym do czasu aż Sąd Rejonowy ustanowi jej kuratora celem powołania organów osoby prawnej, a w razie potrzeby jej likwidację (vide: art. 42 § 1 K.c.). SR K. w postanowieniu z dnia [...] r. sygn. akt [...] stwierdził, że ustanowienie kuratora w trybie art. 42 K.c. jest niecelowe, gdyż jedyny wspólnik może podjąć uchwałę o powołaniu zarządu bez zwołania zgromadzenia wspólników. Dlatego też przyjąć należało, że tymczasowy pełnomocnik szczególny nie posiada umocowania do złożenia w imieniu "A" Sp. z o.o. w D. skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie jest też umocowany do jej reprezentowania przed tut. Sądem. W tej sytuacji mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.