III SA/Gl 191/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.D. na decyzję Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący F.D. pismem z dnia 1 lutego 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2023 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania (do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie). W dniu 13 października 2023 r. wpłynęło odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2024 r. nr SKO.4204.232.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Starosty [...]. W dniu 6 lutego 2024 r. skarżący złoży do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na zaskarżenie decyzji organu I instancji. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". W przedmiotowej sprawie skarżący F.D. wystąpił ze skargą na decyzję Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Starosta [...] działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący z tego uprawnienia skorzystał i w dniu 13 października 2023 r. wniósł odwołanie od zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2024 r. nr SKO.4204.232.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania decyzji Starosty [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr [...]. Niemniej jednak w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogą podlegać decyzje lub postanowienia organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.