III SA/Gl 187/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys –Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi syndyka A sp. z o.o. w upadłości w K. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela odnoście zarzutów dotyczących egzekucji niepieniężnej polegającej na likwidacji zakładu górniczego postanawia: odrzucić skargę.

A sp. z o.o. w upadłości w K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela odnoście zarzutów dotyczących egzekucji niepieniężnej polegającej na likwidacji zakładu górniczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak jej dopuszczalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, że przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), określają zakres kognicji sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji pod względem legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu zabezpieczającym i egzekucyjnym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Obecne brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. jest wynikiem nowelizacji Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonanej przepisem art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i ma zastosowanie – z mocy art. 2 tej ustawy – do postępowań sądowych wszczętych po dniu jej wejścia w życie, tj. po dniu 15 sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu projektu do ustawy zmieniającej podkreślono, że postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu mają charakter incydentalny. Ponadto wskazano, że w tych wypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to jest postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Należy podkreślić, że treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi jedyną podstawę zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (por. A. Kabat, Komentarz do art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2016). Odrzucenie skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym w przedmiocie stanowiska wierzyciela nie pozbawia strony skarżącej prawa do sądu i nie uniemożliwia kontroli sądowej podniesionych w sprawie zarzutów. W świetle art. 34 u.p.e.a., postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma charakter jedynie incydentalny. W jego następstwie zostanie bowiem wydane odrębne postanowienie organu egzekucyjnego, które objęte jest kognicją sądu, a zatem może zostać zaskarżone. W razie wniesienia skargi na postanowienie organu egzekucyjnego, sąd administracyjny podda kontroli zarówno stanowisko wierzyciela, jak i odwołujące się do tego stanowiska postanowienie organu egzekucyjnego. Nie ulega wątpliwości, iż przedmiotem wniesionej skargi jest stanowisko wierzyciela odnoście zarzutów dotyczących egzekucji niepieniężnej polegającej na likwidacji zakładu górniczego, zatem skoro przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyraźnie wyłącza istnienie drogi sądowej w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawach zgłoszonego zarzutu, a tej kwestii dotyczy skarga złożona w rozpoznawanej sprawie, to uznać należy, że skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, przy czym sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.