III SA/Gl 160/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 grudnia 2025 r. nr 2401-IOA.4246.38.2025.AR w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 12 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwania pełnomocnik skarżącego przesłał na skrzynkę podawczą ePUAP Sądu pismo procesowe z 20 marca 2026 r. zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z załącznikiem oznaczonym jako "skarga...". Z uwagi na brak możliwości otwarcia i wydrukowania załącznika przez Sąd, pismem z 17 kwietnia 2026 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do ponownego nadesłania pliku zawierającego skargę, ewentualnie do nadesłania własnoręcznie podpisanej skargi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 18 kwietnia 2026 r. W odpowiedzi z 25 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę, w związku z powyższym uzupełnienie braków uznał za niecelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. Jednym z takich wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, na co wskazuje art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Powołany przepis stosuje się również do skargi, bowiem stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi. Odnosząc się natomiast do oświadczenia o cofnięciu skargi, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.