III SA/Gl 1540/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (zabezpieczenia zobowiązania podatkowego) postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] r., określającą dla skarżącej przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od listopada 2009r. do lipca 2010r. oraz od września do grudnia 2010 r. i orzekającą o jednoczesnym zabezpieczeniu na majątku skarżącego tych przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych. Tymczasem Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], określił kwoty podatku od towarów i usług za okres od listopada 2009 r. do grudnia 2010 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Uzasadniając powyższe organ wskazał, że zaskarżona decyzja wygasła z mocy prawa (art. 33 a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: O.p) i tym samym nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy zachodzi przyczyna powodująca, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi inicjującej niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne była decyzja wydana w przedmiocie zabezpieczenia na majątku skarżącego zobowiązań podatkowych z ww. okres. Zgodnie z art. 33a § 1 pkt 2 O.p. decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Wskazać należy, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...]r., nr [...] , określił kwoty podatku od towarów i usług za okres od listopada 2009r. do grudnia 2010 r. Skoro decyzja o zabezpieczeniu wygasła stosownie do art. 33 § 1 pkt 2 O.p., to nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Przestał więc istnieć przedmiot zaskarżenia, a tym samym przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny. Powyższe stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt II FSK 1259/06, Lex nr 494285, postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2010r., sygn. akt II FSK 1285/10, CBOSA i wyrok NSA z dnia 13 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1157/05, CBOSA). Wskazać także należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 października 2011r. sygn. akt I FPS 1/11, CBOSA, wskazał, iż wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 O.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy. W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu powoduje oczywistą bezprzedmiotowość dalszego procesowania (decyzji nie ma w obrocie prawnym). W tym stanie rzeczy, Sąd uznał wniosek organu za uzasadniony i umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.