III SA/Gl 1495/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: przyznać adwokatowi B.J. od Skarbu Państwa kwotę 8.856 zł (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) w tym 23% podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. W drugim punkcie orzeczenia Sąd przyznał adwokatowi B.J. od Skarbu Państwa wynagrodzenie łączne dla spraw od sygn. akt III SA/Gl 1493/12 do 1497/12 w kwocie 1.771 zł w tym od podatku od towarów i usług w kwocie 331 zł z tytułu udzielonej a nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu przyznanej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 maja 2013 r. Pełnomocnik strony skarżącej nie zgadzając się z przyznaną kwotą wynagrodzenia złożył zażalenie, które zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Postanowienie to uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy przywołać art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do treści przepisu art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 – zwanego dalej rozporządzeniem), opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądami administracyjnymi. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w pierwszej instancji (pkt 1 lit. a, b, c § 18 ust. 1 Rozporządzenia). W sprawie wyznaczony dla strony skarżącej adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia jest zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2006 r. w wysokości 512.941 zł, stawka minimalna wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 7.200 zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit a. Ustaloną, w sposób opisany powyżej, kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze. Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.