III SA/Gl 137/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo, a także na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia w Pubie "A" w T. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podkreśliła, że wskazany lokal jest jej jedynym źródłem utrzymania, a cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych spowoduje przymusowe zamknięcie lokalu, co narazi ją na niepowetowaną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygnięcie sądu uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że brak uwzględnienia jego żądania spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź też niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w interesie strony leży możliwie najbardziej wyczerpujące wskazanie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też wniosek taki powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest bowiem wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków (por. postanowienie NSA z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt I GZ 552/16, CBOiSA). W ocenie Sądu okoliczności powołane we wniosku nie uprawdopodabniają w sposób dostateczny, że wykonanie decyzji wyrządzi skarżącej znaczną szkodę lub spowoduje nieodwracalne skutki finansowe. Podkreślić bowiem należy, że przedstawione przez skarżącą twierdzenia są nazbyt lakoniczne i trudno na ich podstawie wyciągnąć wniosek, że wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji jest w przypadku strony uzasadnione. Skarżąca ograniczyła się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i będzie miało nieodwracalne, negatywne konsekwencje w postaci strat finansowych związanych z koniecznością zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Nie przedstawiła natomiast swojej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej oraz nie przedłożyła żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń i ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na jej sytuację. Również, w aktach sprawy nie znajdują się żadne dokumenty, mogące wskazywać na zaistnienie w odniesieniu do skarżącej którejkolwiek z przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Uznać zatem należało, że skarżąca nie wykazała, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.