III SA/Gl 1348/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (umorzenie postępowania w sprawie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za marzec 2020 r.) postanawia: odrzucić skargę.

K. K. (dalej jako strona, skarżący) 18 sierpnia 2020 r. złożył jedną skargę na trzy decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (dalej jako organ, ZUS), którymi umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne osobno za marzec, kwiecień oraz maj 2020 r. Skarga pierwotnie została przesłana do rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak wskutek zmiany przepisów regulujących właściwość sądu ponownie trafiła do tutejszego Sądu. Stąd też wynika stosunkowo długi okres czasu pomiędzy wniesieniem skarg, a wydaniem niniejszego postanowienia. Skarga została rozdzielona na trzy odrębne sprawy i zarejestrowana pod trzema różnymi sygnaturami akt. W niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została skarga na decyzję ZUS dotycząca marca 2020 r. W związku z tym, że wniesiona skarga została podpisana przez M. S., a nie przez skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 października 2021 r. wezwano osobę podpisaną na skardze do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że w stosunku do skarżącego należy ona do kręgu osób wskazanych w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej jako ppsa). Zgodnie z tym przepisem, którego treść dołączono do wezwania, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. W odpowiedzi na wezwanie osoba podpisana na skardze podała, że nie jest w stanie usunąć braku skargi. W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Operator pocztowy dwukrotnie podjął próbę doręczenia korespondencji 20 i 28 grudnia 2021 r., o czym uczyniono wzmiankę na przesyłce. Adresat jednak nie odebrał kierowanego do niego wezwania, które zostało uznane za doręczone 3 stycznia 2022 r. Od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi. W wyznaczonym terminie 10 stycznia 2022 r. skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ppsa). Skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Skargę w niniejszej sprawie złożyła osoba, która nie mogła być pełnomocnikiem skarżącego. W konsekwencji swój podpis na skardze winna złożyć strona, do czego została wezwana opisanym wyżej wezwaniem. Wezwanie to zostało uznane za doręczone pod adresem podanym w skardze. Jednocześnie wcześniejsza kierowana bezpośrednio do skarżącego korespondencja była przez niego odbierana pod tym samym adresem. Sąd doręczając korespondencję 12 listopada 2020 r. (k.23-25) pouczył skarżącego o obowiązku informowania Sądu o zmianie miejsca zamieszkania oraz adresu do doręczeń. Z tego względu korespondencja zawierająca wezwanie do złożenia podpisu na skardze została uznana za doręczoną pod adresem wskazanym przez stronę. W związku z tym, że w wyznaczonym terminie skarżący nie usunął braku formalnego skargi uniemożliwiającego nadanie jej dalszego biegu, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.