Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SA/Gl 1117/26

Postanowienie WSA w Gliwicach z 28 października 2026 r., III SA/Gl 1117/26 – funkcjonariusze Policji

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
28 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w przedmiocie odstąpienia od procedury przyjęcia do służby w Policji postanawia: odrzucić skargę;

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

M. T. (dalej także jako "Skarżący") zaskarżył czynność odstąpienia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach (dalej również jako "Organ") od prowadzenia w stosunku do Skarżącego postępowania kwalifikacyjnego na podstawie art. 25 ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2021 r., poz. 247) uznając, że jego prowadzenie nie znajduje uzasadnienia w potrzebach kadrowych Policji, o której został poinformowany pismem z 8 czerwca 2026 r., Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach wniósł o oddalenie skargi. Oświadczył, że postępowanie kwalifikacyjne wobec skarżącego było prowadzone na podstawie przepisów ustawy o Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko. Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kognicja sądów administracyjnych została określona w przepisach art. 3 § 2, § 2a, § 3 i w art. 4 p.p.s.a., ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kognicja sądów administracyjnych została określona w przepisach art. 3 § 2, § 2a, § 3 i w art. 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych wszystkich form działalności organów administracji publicznej, poddanych kontroli sądów administracyjnych, w niniejszej sprawie w grę wchodzą inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czyli z art. 3 § 2 pkt 4, na który zresztą wskazała Skarżąca. Nie ma wątpliwości, że zaskarżone pismo Organu nie jest decyzją, postanowieniem, ani żadnym z innych aktów wskazanych w art. 3 § 2, § 2a, § 3 i art. 4 p.p.s.a. Trzeba jednak zwrócić uwagę na pełną treść art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a w szczególności na to, że wskazana w nim czynność ma mieścić się w zakresie administracji publicznej i dotyczyć praw lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Inaczej mówiąc ma to być czynność, która rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach obywatela wynikających z przepisów prawa. Aby zatem czynność ta mogła zaistnieć, konieczny jest przepis prawa, który przyznaje obywatelowi uprawnienie lub nakłada na niego obowiązek, a czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest realizacją tego uprawnienia lub obowiązku. Czynność, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, nie może być uznana za tę z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stosunek służbowy policjanta nawiązuje się na podstawie mianowania i żaden przepis prawa nie nakłada na właściwy organ Policji obowiązku mianowania każdego, kto zgłosi się do służby, do postępowania kwalifikacyjnego, a zatem nie przyznaje uczestnikom postępowania konkursowego prawa domagania się przyjęcia do służby. Co więcej nawet pozytywne zakończenie postępowania konkursowego nie daje takiego prawa, gdyż decyzja w tym zakresie należy do właściwego organu Policji. Nie ma tu zatem uprawnienia obywatela, którego realizacji mógłby się domagać od organu. Ponadto, czynność, która została zaskarżona do sądu, została podjęta na podstawie przepisów ustawy o Policji. Jest to ustawa, która w sposób odrębny i samodzielny reguluje organizację Policji, jej uprawnienia, formy działalności i kwestie związane ze służbą policjantów. Tam, gdzie ustawa odsyła do stosowania przepisów innych ustaw, jest to wskazane w jej przepisach. I tak, dla przykładu, w art. 15 ust. 1 pkt 2, pkt 3a, pkt 4 odsyła do stosowania przy określonych czynnościach przepisów Kodeksu postępowania karnego. W art. 15ab ust. 5 ustawa o Policji odsyła do stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. W art. 15ag ust. 1 pkt 5 dsyła do przepisów Kodeksu postępowania wykonawczego. Jednocześnie tam, gdzie ustawa o Policji przewiduje działanie organów w formie decyzji administracyjnej, jest to wyraźnie wskazane w jej przepisach, np. w art. 83a ust. 3, art. 94 ust. 1, art. 96 ust.1. Podobnie jest, gdy ustawa przewiduje wniesienie skargi do sądu administracyjnego od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie, w tym przypadku dyscyplinarne (patrz art. 138 ustawy o Policji). Postępowanie kwalifikacyjne do służby w Policji prowadzi się na podstawie przepisów ustawy o Policji oraz przepisów wydanego z mocy art. 25 ust. 23 tej ustawy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji, czyli tak zwanego rozporządzenia wykonawczego. Jest to odrębny tryb postępowania i nie ma tu odesłania do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie przewiduje się wydania decyzji lub postanowienia ani otwarcia drogi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tak jest w przypadku odstąpienia właściwego organu Policji od prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, co organ może zrobić, gdy uzna, że nie znajduje to uzasadnienia w potrzebach kadrowych policji. Wynika to wprost z przepisu art. 25 ust. 19 pkt 9 ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 12 stycznia 2022 r., jak również uprzednio obowiązującego przepisu art. 25 ust. 5 pkt 7 tej ustawy, dlatego skarga na informację właściwego organu Policji o odstąpieniu od postępowania kwalifikacyjnego z tego powodu, że nie znajduje to uzasadnienia w potrzebach kadrowych Policji jest niedopuszczalna. Tym samym Sąd nie podzielił tych poglądów, w myśl których odstąpienie od prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie podzielił z tego powodu, że nie ma tu uprawnienia wynikającego z przepisu prawa, którego realizacji obywatel może domagać się od organu, w postępowaniu kwalifikacyjnym nie znajdują zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z kolei ustawa o Policji nie przewiduje w tym zakresie wydania decyzji lub postanowienia, nie przewiduje również skargi do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji wyłączenie z tej procedury jednej składowej czynności, dla której stworzy się możliwość zaskarżenia do sądu jest nieuzasadnione i do niczego nie prowadzi. Uznając, że skarga jest niedopuszczalna, Sąd odstąpił od rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, gdyż wniosek ten jest bezprzedmiotowy. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
10 września 2026
Skarżony organ
Komendant Policji
Sędziowie
Dorota Fleszer /przewodniczący sprawozdawca/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny