III SA/Gl 1060/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z 13 maja 2021 r. skarżąca cofnęła skargę na decyzję Ubezpieczeń Społecznych z [...] r., nr [...]. W dacie złożenia pisma postępowanie w przedmiocie właściwości miejscowej prowadził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Dopiero po zakończeniu tego postępowania, uprawomocnieniu postanowienia w tym przedmiocie oraz przekazaniu akt sprawy do tutejszego Sądu możliwym było rozpoznanie cofnięcia skargi. Stosowne pisma skarżąca bowiem ponowiła 8 czerwca oraz 22 października 2021 r. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wykluczające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których mowa w powołanym przepisie, zatem cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. Okoliczność ta, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy ppsa, uzasadnia umorzenie postępowania.