III SA/Gl 1014/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Nikola Bartosik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 19 września 2025 r. nr SKO.K/41.3/1079/2025/13517/EŚ w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.

Przedmiotem skargi H. P. (dalej Skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wydana w przedmiocie cofnięcia Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Prezydent Miasta D. (dalej organ pierwszej instancji) decyzją z dnia 29 lipca 2025 r., wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1950 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej k.p.a.), art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1210 z późn. zm., dalej u.o.k.p.) w związku z art. 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 706 z późn. zm., dalej k.k.w.), orzekł o cofnięciu Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. AM, A1, A2, A2, B1, B określonej w dokumencie prawa jazdy nr [...], numer druku [...], wydane w dniu 19 czerwca 2023 r. przez Prezydenta Miasta D.. W związku z wykonaniem prawomocnego wyroku Sygn. akt [...] z dnia 26.06.2025 r. Sądu Rejonowego w D. nie może zostać wydane prawo jazdy w zakresie orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 /jednego/ roku, to jest od dnia 04.07.2025 r. do dnia 04.07.2026 r. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że dniu 11 lipca 2025 r. otrzymał wyrok Sądu Rejonowego w D. (sygn. akt [...]) z dnia 26 czerwca 2025 r., w którym orzeczono wobec Skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, w związku z nieustąpieniem pierwszeństwa pieszemu wchodzącemu na oznakowane przejście dla pieszych. Na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 u.o.k.p. oraz art. 182 § 2 k.k.w. organ jest zobligowany jest do wydania decyzji o cofnięciu Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w orzeczonym zakresie. 2. W odwołaniu od tej decyzji Skarżący wniósł o jej uchylenie na czas trwających postępowań sądowych. Zarzucił, że Sąd przesłał do Prezydenta Miasta fałszywy wyrok i wprowadził Prezydenta w błąd. 3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze Katowicach (dalej organ odwoławczy lub Kolegium) decyzją z dnia 19 września 2025 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o cofnięciu Skarżącemu na okres 1 (jednego) roku, to jest od dnia 4 lipca 2025 r. do dnia 3 lipca 2026 r. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. AM, A1, A2, A, B1, B określonych w dokumencie prawa jazdy nr [...], numer druku [...], wydanym w dniu 19 czerwca 2023 r. przez Prezydenta Miasta D., w związku z wykonaniem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w D. (sygn. akt [...]) z dnia 26 czerwca 2025 r. Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawę decyzji orzekającej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami stanowi art. 103 ust. 1 pkt 4 u.o.k.p. i art. 182 § 2 k.k.w. Prawomocnym z dniem 4 lipca 2025 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w D. (sygn. akt [...]) z dnia 26 czerwca 2025 r. orzeczono bowiem wobec Skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Powyższa sytuacja wyczerpuje przesłankę cofnięcia uprawnienia, nakładając na organ administracyjny obowiązek wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia. Ze względu na formułę przepisu: "starosta wydaje decyzję", rozstrzygnięcie w tej sprawie ma charakter aktu związanego, tzn. w określonym stanie faktycznym organ musi wydać decyzję o określonej treści. Zaskarżona decyzja wymagała zreformowania ponieważ w jej rozstrzygnięciu (sentencji) dostrzeżono omyłkę pisarską dotyczącą kategorii prawa jazdy (zamiast kategorii "A" zapisano "A2"), ponadto zaistniała omyłka przy obliczaniu okresu cofnięcia uprawnień. W rozpatrywanej sprawie ostatnim dniem obowiązywania zakazu jest 3 lipca 2026 r., a nie 4 lipca 2026 r. Pierwszym dniem 365 - dniowego terminu cofnięcia uprawnień jest bowiem dzień uprawomocnienia się orzeczenia. Innymi słowy dzień uprawomocnienia się orzeczenia wlicza się do okresu cofnięcia uprawnień. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium stwierdziło, że podniesione przez Skarżącego okoliczności nie mogły zostać uwzględnione, ponieważ nie miały żadnego wpływu na wynik sprawy. W sprawie cofnięcia Skarżącemu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych zapadł prawomocny wyrok, którym organy administracji publicznej pozostają związane. Wydanie decyzji wbrew prawomocnemu wyrokowi sądu naruszałoby zasadę praworządności (art. 6 k.p.a.). Organy administracji publicznej, wydając decyzję na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 u.o.k.p. zobowiązane są do wykonania prawomocnego wyroku sądu orzekającego o nałożeniu środka karnego. 4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący podał, cyt.: (...) "Prokuratura Rejonowa odmawia zajęcia się Sprawą. Zostało popełnione przestępstwo przez Sędziego Sądu Rejonowego w D. Pana P. K. oraz Sierżanta P. K. KMP D.. Pan Sędzia fałszuje Wyrok nakazowy wydany 23 maja 2025r, następnie wraz z Technikiem opracował fałszywe wykroczenie, które nie ma nic wspólnego z nagraniem z dnia 14.03.2025r godz.15,31. Całym sprawcą jest Policjant P. K., który użył samochodu przed przejściem dla pieszych jako pułapki do nadjeżdżających kierowców. W tym sfałszowanym wykroczeniu brał udział stojący samochód oraz mój samochód, który przejechał przez przejście dla pieszych bo pieszych nie było na przejściu. Komendant KMP D. odmawia być świadkiem o co ja prosiłem, aby Policjant dostarczył pen drajw. Prokuratura odmówiła zajęcia się Sprawą." 5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd administracyjny zobligowany jest uwzględnić skargę w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzone w oparciu o powyższe kryteria badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w D. wyrokiem z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt [...], orzekł wobec Skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku (pkt 2 wyroku). Wyrok ten jest prawomocny z dniem 4 lipca 2025 r., co wynika z urzędowej adnotacji na tym orzeczeniu. W sprawie materialnoprawną podstawę wydania decyzji w sprawie stanowił art. 103 ust. 1 pkt 4 u.o.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Organy prawidłowo powołały się również na art. 182 § 2 k.k.w., myśl którego organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. W sprawie wydany przez Sąd Rejonowy w D. wyrok z dnia 26 czerwca 2025 r. (sygn. akt [...]) stanowi niewątpliwie orzeczenie, o którym mowa w przywołanych przepisach art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p. i art. 182 § 2 k.k.w. Treść zacytowanych przepisów jednoznacznie wskazuje, że decyzja wydawana na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p. ma charakter decyzji związanej. Tym samym organ nie ma żadnego wyboru, co do kierunku mogącego zapaść rozstrzygnięcia. Nie ma też kompetencji do ustalania zasadności nałożenia przedmiotowej sankcji. Przeciwnie, jest zobowiązany do działania w granicach związania i nie ma możliwości interpretacji wydanego wyroku sądu karnego. Nie może tym samym dokonywać jakiejkolwiek modyfikacji orzeczonego przez sąd zakazu. Skutkiem zawiadomienia organu o orzeczonym zakazie prowadzenia w świetle art. 182 § 2 k.k.w. w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 4 u.o.k.p. musi każdorazowo być cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami w formie decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2020 r., I OSK 140/20 dostępny w CBOSA na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak też uczynił Prezydent Miasta D., wydając decyzję z dnia 29 lipca 2025 r. o cofnięciu Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami określonych kategorii. Decyzja ta jednak była częściowo wadliwa, gdyż błędnie wpisano jedną z kategorii prawa jazdy (zamiast kategorii "A" zapisano "A2"), ponadto organ popełnił błąd przy obliczaniu okresu cofnięcia uprawnień. Zasadnie zatem organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o cofnięciu Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami, prawidłowo określając kategorie uprawnień do kierowania pojazdami i okres 1 roku, na który SR w D. orzekł wobec Skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, tj. od 4 lipca 2025 r. do 3 lipca 2026 r. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.), a ocena ta nie była dowolna (art. 80 k.p.a.). Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.