III SA/Gd 894/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku stałego oddala skargę.

Postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie przez Z. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 25 lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego w formie zasiłku stałego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w w/w orzeczeniu zawarte było pouczenie o przysługującym prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia. Ustalono, że decyzja została doręczona w dniu 31 lipca 2017 r., natomiast odwołanie zostało złożone osobiście w siedzibie organu w dniu 16 sierpnia 2017 r., czyli po upływie terminu do wniesienia odwołania. Z treści odwołania nie wynikało, że intencją skarżącego było przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie wskazał on też przyczyn, które usprawiedliwiałyby uchybienie terminu. Z. K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wyjaśnił, że odwołanie pisał w dniu 14 sierpnia 2017 r. i nie pamięta, dlaczego datą wpływu jest dzień 16 sierpnia 2017 r. Podał, że ma problemy z pamięcią, wynikające z depresji, na którą leczy się od trzech lat. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. , poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 25 lipca 2017 r. w sprawie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego w formie zasiłku stałego. Stosownie do art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej k.p.a.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2). Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu w dniu 31 lipca 2017 r. Skarżący odebrał ją osobiście w siedzibie organu, a odbiór pokwitował na odwrocie decyzji. Termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji upłynął zatem w dniu 14 sierpnia 2017 r. Odwołanie skarżący złożył osobiście w siedzibie organu w dniu 16 sierpnia 2017 r., czyli z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Wyjaśnić skarżącemu należy, że w przypadku dowiedzenia się przez stronę, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, ma ona możliwość zwrócenia się z wnioskiem o przywrócenie terminu do właściwego organu administracji. Do rozpoznania takiego wniosku nie jest uprawniony sąd administracyjny. Tak więc wniosek o przywrócenie terminu , zawarty w treści skargi, nie mógł być uwzględniony przez Sąd. Sąd nie mógł też, wbrew przekonaniu skarżącego, uwzględnić okoliczności wskazywanych w skardze, związanych ze stanem jego zdrowia. W niniejszej sprawie Sąd był jedynie uprawiony - i jednocześnie zobowiązany - do oceny, czy zaskarżone skargą postanowienie, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jest zgodne z prawem. Nie było żadnych wątpliwości, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Skarżący nie wnosił też wówczas o przywrócenie terminu ani nie zawarł w treści odwołania żadnych informacji, na podstawie których można byłoby uznać, że wnosi on o przywrócenie terminu. W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić organowi odwoławczemu, który wydał zaskarżone postanowienie, naruszenia prawa, które skutkowałoby uchyleniem tego postanowienia. W świetle powyższego organ odwoławczy zasadnie, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.