III SA/Gd 892/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. z dnia 11 lipca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

W dniu 11 lipca 2017 r. do tut. Sądu wpłynął, sprecyzowany w dniu 7 sierpnia 2017 r., wniosek skarżącego B. G. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu. Jak przewiduje art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza sądowego w odniesieniu do opisanego na wstępie wniosku zachodzi przesłanka uprawniająca do umorzenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, ponieważ rozpoznanie ww. wniosku stało się zbędne. W obrocie prawnym funkcjonuje bowiem prawomocne postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. o ustanowieniu dla skarżącego adwokata z urzędu. W stosunku do strony, której przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, sąd występuje do organu właściwej korporacji prawniczej o wyznaczenie dla strony pełnomocnika z urzędu. Jeżeli wyznaczony pełnomocnik nie spełnił oczekiwań strony, bądź strona ma zastrzeżenia do sposobu reprezentowania jej interesów przez wyznaczonego pełnomocnika, może zwrócić się do organu samorządu zawodowego o jego zmianę. Brak jest natomiast podstaw prawnych do uwzględnienia przez referendarza sądowego kolejnego wniosku o ustanowienie adwokata, ponieważ uprawnienie strony zostało w tym zakresie zrealizowane. Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką konkretnego adwokata z urzędu i podjęcie przez niego czynności procesowych, w tym sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi realizację postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Jeżeli pełnomocnik z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony, a sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia (art. 177 § 4 p.p.s.a.). Jedyną więc drogą skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej w przypadku sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu, z zachowaniem należytej staranności, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru. W świetle powyższego, wydanie postanowienia z dnia 19 stycznia 2017 r. przyznającego stronie prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata ma ten skutek, że rozpoznanie ponownego wniosku w zakresie ustanowienia adwokata stało się zbędne. Z uwagi na powyższe referendarz sądowy, działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.