III SA/Gd 686/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. J. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej postanawia: przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia.

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Z kolei postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną od ww. postanowienia sporządzoną przez skarżącego osobiście. Następnie postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sporządzone osobiście zażalenie skarżącego na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie wyznaczyła radcę prawnego K. J., o czym powiadomiono Sąd pismem datowanym na dzień 15 stycznia 2014 r. W dniu 6 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2012 r. o odrzuceniu skargi. W tym samym dniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła również opinia ww. pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia zażalenia od powołanego wyżej postanowienia sądu pierwszej instancji z dnia 25 lutego 2013 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pełnomocnik wykazał przy tym w sposób dostateczny, że ww. opinia o braku podstaw do wniesienia zażalenia została skarżącemu przekazana. W tym stanie należało uznać, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należne pełnomocnikowi wyznaczonemu już po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie przysługuje w wysokości 180 zł (75 % x 240 zł). Odnosząc się z kolei do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia należy wskazać, że wśród czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia nie przewidziano wprost czynności prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Jedyną opinią jaką wymienia ww. przepis jest bowiem opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (vide: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b). Z kolei w postępowaniu zażaleniowym (vide: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia) wynagrodzenie co do zasady winno być przyznane za wniesienie zażalenia. Wniesienie zażalenia inicjuje bowiem to postępowanie. W ocenie referendarza sądowego przyjąć jednakże należy, iż w sytuacji, gdy w sprawie wydane zostało zaskarżalne postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (z uwagi na jej osobiste sporządzenie przez skarżącego wbrew regulacji zawartej w art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wyznaczonemu radcy prawnemu, który nie podejmował jakichkolwiek czynności na wcześniejszym etapie postępowania należy się wynagrodzenie z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na to postanowienie (por. w tej materii: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym bowiem przypadku część realnej pomocy prawnej, o przyznanie kosztów której zwrócił się wyznaczony pełnomocnik zawiera się w istocie w dokonaniu oceny zasadności wniesienia określonego środka odwoławczego - w tym wypadku zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej - oraz sporządzeniu stosownej opinii w tej materii. W konsekwencji powyższego, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w kwocie 120 zł netto. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym suma ww. kwot, to jest kwoty 180 zł oraz kwoty 120 zł została odpowiednio podwyższona o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, to jest o 23 %. Finalnie wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wyniosło zatem 369 zł brutto. W reasumpcji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.