III SA/Gd 673/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody z dnia 20 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia 22 maja 2014 r. (nr [...]) Prezydent Miasta orzekł o uchyleniu swojej decyzji z dnia 25 stycznia 2013 r. oraz o odmowie uznania J. D. za osobę bezrobotną od dnia 23.01.2013 r., a także o odmowie przyznania wymienionemu zasiłku dla bezrobotnych od dnia 31.01.2013 r. Strona odwołała się od tej decyzji, natomiast Wojewoda decyzją z dnia 20 czerwca 2014 r. (nr [..]) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. J. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ww. decyzję Wojewody dnia 20 czerwca 2014 r. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać jednak, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy (skarżącego) wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 229/08, LEX nr 478986). W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności ani też nie przedłożył żadnych dokumentów, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Sąd nie może domyślać się w czym skarżący dopatruje się wystąpienia tych przesłanek, a prowadzenie dochodzenia w tym zakresie nie jest obowiązkiem Sądu. Sąd dodatkowo wskazuje, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o zasadności skargi. Argumenty odnoszące się do wydanych w sprawie rozstrzygnięć administracyjnych będą jeszcze przedmiotem oceny Sądu. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.