III SA/Gd 609/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Pomorskiego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 609/24 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi R. S. na pismo Wojewody Pomorskiego z dnia 15 października 2024 r., nr PIV-IC.40.7.2024.MS w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta Słupska z dnia 2 września 2024 r. nr 655/ZKO/2024 w sprawie wprowadzenia zasad postępowania pracowników Urzędu Miejskiego w Słupsku w związku z wykonaniem przez Radnych Rady Miejskiej w Słupsku uprawnień wynikających z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 609/24.

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 609/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w punkcie pierwszym odrzucił skargę R. S., w punkcie drugim zwrócił skarżącej kwotę 300 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi na pismo Wojewody Pomorskiego z dnia 15 października 2024 r., nr PIV-IC.40.7.2024.MS w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta Słupska z dnia 2 września 2024 r. nr 655/ZKO/2024 w sprawie wprowadzenia zasad postępowania pracowników Urzędu Miejskiego w Słupsku w związku z wykonaniem przez Radnych Rady Miejskiej w Słupsku uprawnień wynikających z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Pismem z dnia 10 grudnia 2024 r., działając na podstawie art. 157 i 160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." pełnomocnik Wojewody Pomorskiego - radca prawny M. S., wniósł o uzupełnienie wskazanego na wstępie postanowienia o koszty zastępstwa procesowego, należne organowi według norm przepisanych. Pełnomocnik organu zaznaczył, że o zasądzenie wskazanych wyżej kosztów wniósł w odpowiedzi na skargę z dnia 14 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. W rozpoznawanej sprawie skarga została odrzucona, postanowienie z dnia 28 listopada 2022 r. o odrzuceniu skargi nie jest orzeczeniem uwzględniającym skargę ani nie należy do katalogu orzeczeń wymienionych w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Sąd nie miał zatem obowiązku rozstrzygać w orzeczeniu złożonego przez organ wniosku. Należy wskazać, że takie uregulowanie jest konsekwencją zasady wyrażonej w przepisach art. 199 i art. 200 p.p.s.a., w myśl której każda ze stron ponosi koszty postępowania związane z jej udziałem w sprawie, z wyjątkiem sytuacji uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, kiedy to skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym może zatem uzyskać wyłącznie strona skarżąca, i to tylko w razie uwzględnienia jej skargi. W ocenie Sądu, z powyższych względów wydane postanowienie nie podlega uzupełnieniu a nawet gdyby podlegało ono uzupełnieniu, uzupełnienie to polegałoby na oddaleniu złożonego wniosku o zwrot kosztów, jako bezzasadnego. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 157 § 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 166 oraz art. 209 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.