III SA/Gd 570/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 570/21 wydanego w sprawie skargi M. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 58/21 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 lipca 2021 r. odrzucił skargę M. M. (zwanego dalej także jako: "strona" lub "skarżący") o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 58/21, oddalającego skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2020 r., nr [...], wydaną w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Odpis przedmiotowego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone skarżącemu drogą elektroniczną (za pośrednictwem praformy e-PUAP) w dniu 4 sierpnia 2021 r. (k. akt sądowych - 41). M. M., w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł - za pośrednictwem komunikacji elektronicznej, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane "Zażalenie". W treści tego pisma zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, wskazując że zaskarża postanowienie z dnia 29 lipca 2021 r. o sygn. akt III SA/Gd 570/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, że uznał pismo skarżącego zatytułowane "Zażalenie" za skargę kasacyjną. Nazwanie bowiem skargi kasacyjnej zażaleniem nie ma istotnego znaczenia, ponieważ nie nazwa decyduje o tym jaki to jest środek zaskarżenia, ale ustawa (por. art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 173 § 1 i 2 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko - radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Przed przekazaniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania tego pisma pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednakże należy wyjaśnić, że brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie stronie został doręczony odpis postanowienia sądu z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia - skargi kasacyjnej, w szczególności ze wskazaniem, że skarga taka, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem, radca prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej. Tymczasem, wniesiona skarga kasacyjna (zatytułowana przez skarżącego jako "zażalenie") została sporządzona i podpisana przez skarżącego, a z okoliczności sprawy nie wynika, aby był on adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez M. M. w niniejszej sprawie jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie sąd wskazuje, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd III SA/Gd 570/21, nie mógł zostać rozpoznany, bowiem środek ten (skarga kasacyjna) został wniesiony przez skarżącego z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia.