III SA/Gd 516/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 24 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty świadczeń pieniężnych ze stosunku pracy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 516/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 24 lutego 2016 r. nr [...]. Wnioskiem z dnia 13 lutego 2017 r. wyżej wymieniona Spółka wystąpiła o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pracownik Spółki odpowiedziany za nadzorowanie obiegu dokumentów w dziale prawnym był nieobecny w pracy z powodu choroby w dniach od 6 do 10 lutego 2017 r., a w tym czasie nie było możliwości przekazania tych obowiązków innej osobie. W załączeniu do wniosku przedłożono kopię zwolnień lekarskich na nazwisko J. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenie odpisu sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie wyrok został ogłoszony po zamknięciu rozprawy w dniu 2 lutego 2017r., w związku z powyższym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 9 lutego 2017r. Stosownie do brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 p.p.s.a.). Strona składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 13 lutego 2017 r. zachowała ww. termin. Powszechnie akceptowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W szczególności należy podkreślić, że w dniu 2 lutego 2017 r. na rozprawie i podczas ogłaszania wyroku był obecny uprawniony do reprezentacji wiceprezes zarządu Spółki. Został on wówczas prawidłowo pouczony o tym, że uzasadnienie zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku oraz, że niezgłoszenie wniosku w terminie spowoduje utratę prawa do wniesienia skargi. Musiał on zatem mieć świadomość, co do wagi złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i terminu obowiązującego w tym zakresie. Również twierdzenia zawarte we wniosku o przywrócenie terminu - w ocenie Sądu – nie przekonują o braku winy skarżącej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek takiego zorganizowania procedur wewnętrznych jednostki organizacyjnej, jaką jest spółka, aby mogła dokonywać stosownych czynności procesowych przed sądem, a zatem trudności w tym zakresie nie mogą świadczyć o braku winy tej jednostki (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt I GZ 517/14; publ. jw.). Z ugruntowanego już stanowiska orzecznictwa wynika również, że sama choroba nawet poświadczona zaświadczeniem lekarskim nie jest wystarczającą przyczyną dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu. Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie powołanie się na okoliczność choroby wymagało wykazania, że była to taka przeszkoda, która uniemożliwiła w ogóle działanie Spółki. W tym celu konieczne było uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu tej choroby na ewentualny sposób działania Spółki. Przedłożona kopia zaświadczenia lekarskiego potwierdza wprawdzie, że pracownik Spółki był niezdolny do pracy od dnia 6 do 10 lutego 2017 r., nie można jednak przyjąć, że choroba jednego pracownika Spółki jest przeszkodą do dokonania czynności procesowych, w tym zwłaszcza tak niewymagających wysiłku i znajomości prawa, jak sporządzenie i nadanie na poczcie wniosku o uzasadnienie wyroku. Faktycznie mógł go sporządzić i zgłosić wiceprezes Spółki, tym bardziej, że posiadał wiedzę o trybie i terminie złożenia wniosku. W świetle powyższego uznać należy, że niedochowanie przez Spółkę terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nie było następstwem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.