III SA/Gd 515/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 21 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na orzeczenie Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni z dnia 9 lipca 2024 r.nr 109/2024 w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.

B. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na orzeczenie Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej - Przychodni Medycyny Podróży, Chorób Tropikalnych i Medycyny pracy w Gdyni z dnia 9 lipca 2024 r. nr 109/2024 stwierdzającego po stronie skarżącego istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii [...] oraz [...]. W odpowiedzi na skargę Uniwersyteckie Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił orzeczenie Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej - Przychodni Medycyny Podróży, Chorób Tropikalnych i Medycyny Pracy w Gdyni z dnia 9 lipca 2024 r. nr 109/2024 w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się w sposób jednolity – i stanowisko to w pełni podziela także sąd orzekający w przedmiotowej sprawie – że tego rodzaju orzeczenie nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym w szczególności nie należy do kategorii decyzji administracyjnych, postanowień, czy też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczycących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 lipca 2016 r.; sygn. akt II SA/Ol 956/16; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 października 2016 r.; sygn. akt IV SA/Gl 859/16; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2011 r.; sygn. akt I OSK 837/11; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Orzeczenie jednostki przeprowadzającej badanie lekarskie o istnieniu przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami nie przesądza bowiem samo w sobie o prawach i obowiązkach osoby badanej wynikających z przepisów prawa. Dopiero decyzja administracyjna wydana na postawie takiego orzeczenia przez organ administracji publicznej ma charakter władczy i rozstrzygający. Orzeczenie wydane w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwskazań zdrowotnych nie rozstrzyga tym samym żadnej sprawy administracyjnej i musi być postrzegane jako środek dowodowy, o którym mowa w art. 76 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572), a zatem podlegający ocenie właściwej dla dokumentów urzędowych dokonywanej przez właściwe organy w ramach ewentualnych postępowań administracyjnych o wydanie lub cofniecie uprawnień do kierowania pojazdami. Skoro zatem zaskarżone przez B. M. orzeczenie nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 p.p.s.a. i podlegających kontroli ze strony sądu administracyjnego stwierdzić należy, że zachodzi określona w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy zainicjowana taką skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.