III SA/Gd 512/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta i Gminy [...] na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. Państwowego Gospodarstwa Rolnego Wody Polskie z dnia 19 czerwca 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie nakazania odtworzenia i przywrócenia poprzedniej funkcji rowu przydrożnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Miasto i Gmina [...] – reprezentowane przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] - zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. Państwowego Gospodarstwa Rolnego Wody Polskie z dnia 19 czerwca 2019 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w T. Państwowego Gospodarstwa Rolnego Wody Polskie z dnia 26 kwietnia 2019 r. (nr [...]), którą organ orzekł o odmowie zmiany swojej ostatecznej decyzji z dnia 27 września 2018 r. w sprawie nakazania Miastu i Gminie [...] oraz J. i P. K. odtworzenia i przywrócenia poprzedniej funkcji rowu przydrożnego otwartego na odcinku 18 m, przebiegającego przez działkę nr [...], obr. K., gm. P., od granicy z działką nr [...], obr. K., gm. P. do wjazdu na posesję na działce nr [...], obr. K., gm. P. W skardze zawarty został także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, nie zawierający jednak jakiegokolwiek uzasadnienia takiego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej w skrócie: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Niemniej jednak zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 - dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała jakichkolwiek okoliczności odnoszących się do przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd pragnie zaznaczyć, że ocenia wniosek jedynie pod kątem wyżej cytowanych przesłanek, dlatego kwestia wstrzymania wykonania aktu nie ma związku z merytoryczną zasadnością skargi. Wobec powyższego Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.