III SA/Gd 484/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. w przedmiocie działania Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] postanawia: odrzucić skargę.

Z. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na działanie Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] wskazując wartość przedmiotu sporu - o zaliczkę 250.000 złotych. Jednocześnie Z. G. twierdził, że skarży bezprawne działanie Wojskowego Biura Emerytalnego i wnosi o nałożenie sankcji dyscyplinarnej na Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] wniósł o odrzucenie skargi w zakresie niedopełnienia swoich obowiązków i uprawnień poprzez nieuwzględnianie jego wniosków kierowanych do organu emerytalnego i oddalenie wniosku o nałożenie sankcji dyscyplinującej, ponieważ organ nie dopuścił się bezczynności, a wszystkie wnioski dotyczą spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. W uzasadnieniu podniósł, że skarżący nie precyzuje na czym te nieprawidłowości polegają. Powołuje się w załączniku do skargi na pismo WBE w [...] skierowane do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], na kopii którego zarzuca Dyrektorowi WBE, że w sposób niewłaściwy dokonuje potrąceń z jego renty. Organ dodał, że zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jednolity: Dz. U. 2020 r., poz. 586) przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie. W myśl art. 31 ust. 3a wojskowej ustawy emerytalnej, postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego powinno być zakończone nie później niż w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia wniosku. Organ emerytalny każdy wniosek dotyczący zaopatrzenia emerytalnego złożony przez skarżącego rozpatrzył w terminie ustawowym i nadał bieg jego odwołaniom. W ocenie organu, skarga nie spełnia wymogów formalnych, gdyż nie zawiera stron postępowania i nie precyzuje na czym polega bezczynność organu, a także została złożona przedwcześnie bez wyczerpania procedury określonej w art. 37 k.p.a. Decydujące znaczenie ma fakt, iż w sprawach dotyczących decyzji emerytalno-rentowych właściwy jest - Sąd Okręgowy w [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na odrzucenie. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1460 ze zm. - dalej powoływanej jako "k.p.c.") sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do przepisu art. 2 k.p.c. powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych objętymi właściwością sądów powszechnych, są sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych, emerytur i rent, a także sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie (art. 476 § 2 i 3 k.p.c.), zaś organami rentowymi są także wojskowe organy emerytalne (art. 476 § 4 pkt 3 k.p.c.). Jak stanowi art. 31 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, w sprawach dotyczących prawa do zaopatrzenia emerytalnego i świadczeń z tego tytułu oraz w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w tych sprawach zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach k.p.c., a więc do właściwego sądu powszechnego. Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. poz. 194) stanowi w § 2 ust. 1, że wojskowym organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia oraz ich wypłaty jest dyrektor wojskowego biura emerytalnego. Zatem to nie sąd administracyjny, a sąd cywilny - sąd ubezpieczeń społecznych jest właściwy w sprawach dotyczących działalności Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.