III SA/Gd 482/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: przywrócić skarżącej M. N. termin do wniesienia skargi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 marca 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 1 marca 2017 r., odmawiającą umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzję tę doręczono skarżącej M. N. w dniu 23 marca 2018 r. M. N., przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie, złożyła w dniu 28 marca 2018 r. ( data stempla pocztowego) wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 4 maja 2018 r. sygn. akt III SO/Gd 12/18 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w G. wyznaczyła r.pr. E. K. pełnomocnikiem z urzędu, co wynika z pisma Rady z dnia 11 maja 2018 r. (k. 76 akt sygn. akt III SO/GD 12/18). Pełnomocnik pismo to odebrała w dniu 1 czerwca 2018 r. (k. 77 w/w akt). W dniu 6 czerwca 2018 r. pełnomocnik wystąpiła z wnioskiem o zezwolenie na wykonanie fotografii z akt sprawy (k. 75). Pismem z dnia 20 czerwca 2018 r., nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu (k. 17 akt sygn. III SA/GD 482/18), pełnomocnik skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2018 r. nr [...], składając jednocześnie skargę na ww. decyzję. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 482/18. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazała, że skarżąca w terminie do wniesienia skargi wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Bezpośrednio po wyznaczeniu pełnomocnik udała się do sądu celem zapoznania się z aktami sprawy. Po ustaleniu przedmiotu sprawy konieczne było nawiązanie kontaktu ze skarżącą w celu uzyskania decyzji. Pełnomocnik odebrała ją w dniu 13 czerwca 2018 r. i od tej daty miała możliwość przygotowania skargi w sprawie. Zatem przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 13 czerwca 2018 r., ponieważ od tej daty pełnomocnik miała możliwość zapoznania się merytorycznie ze sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten nie pozostawia wątpliwości co do początku biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, czy też braku możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy, obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie biegu jest uzależnione od złożenia przez nią lub jej pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten musi być jednakże złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 p.p.s.a). W pierwszej kolejności należało ocenić w niniejszej sprawie, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 243 i n. p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze wskazywane przez pełnomocnika okoliczności faktyczne związane z jego ustanowieniem stwierdzić należy, że ww. termin został dochowany. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 20 czerwca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) oznacza, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany. Z uwagi na dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie – złożenie przez wyznaczonego pełnomocnika skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu - spełniona została także przesłanka przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 4 p.p.s.a. Należy też uznać w okolicznościach niniejszej sprawy, że spełniona została przesłanka z art. 86 § 1 p.p.s.a., bowiem skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, a ustanowiony pełnomocnik sporządził i złożył skargę w terminie 30 dni od zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.