III SA/Gd 468/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 lipca 2024 r. nr BP.502.75.2024.2409.GD11.598291 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia postanawia: przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo.

A. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą U., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 lipca 2024 r., którą utrzymano w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej za naruszenie art. 64 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 64 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do niewłaściwego sądu administracyjnego i z tych powodów należało ją przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu w sprawie. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę innemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie. Wydana przez ten organ decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pomimo to skarżący wniósł skargę, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja została wydana m.in. na podstawie przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Obecnie brak jest stosownej regulacji prawnej, która przekazywałaby tego rodzaju sprawy, jak przedmiotowa, do właściwości innych sądów administracyjnych, na co pozwala art. 13 § 3 p.p.s.a. Na mocy § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 788, dalej: "rozporządzenie Prezydenta RP") wojewódzkim sądom administracyjnym zostały przekazane do rozpoznania zgodnie z właściwością miejsca zamieszkania strony skarżącej lub siedziby wyłącznie sprawy, w których organy transportu drogowego, nakładając karę pieniężną, orzekały na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 728 ze zm.). Jak już wskazano powyżej kara pieniężna została nałożona na skarżącego za naruszenie przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość w przedmiotowej sprawie i przekazał ją według właściwości Wojewódzkiemu Sądu Administracyjnego w Warszawie.