III SA/Gd 427/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 20 lipca 2026 r., nr PS-V.8641.133.2026.MK w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odrzucić skargę.

K. G, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 20 lipca 2026 r. (nr PS-V.8641.133.2026.MK) w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Z uwagi na stwierdzone braki formalne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 sierpnia 2026 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie za pośrednictwem operatora pocztowego lub na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu podpisanej osobiście skargi lub skargi podpisanej podpisem elektronicznym, podpisane zostało bowiem jedynie pismo przewodnie. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia zostało skierowane na adres skarżącego podany w treści skargi i uznane za doręczone w dniu 3 września 2026 r. (dowód: koperta – k. 30 akt sądowych). Pomimo skutecznie dokonanego doręczenia wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – zwanej w skrócie "p.p.s.a."), skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarga podpisana jednak nie została, a jedynie pismo przewodnie. W związku z tym strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w opisanym zarządzeniu z dnia 18 sierpnia 2026 r. i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane do skarżącego i uznane za doręczone w dniu 3 września 2026 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony faktu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Termin na wykonanie zarządzenia upłynął zatem w dniu 3 września 2026 r. Jak wynika z akt sprawy, w tak zakreślonym terminie, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne jak i wskazane regulacje normatywne należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.