III SA/Gd 389/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 31 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rejestracji broni palnej postanawia odrzucić skargę.

W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sporządzoną w dniu 10 kwietnia 2014 r. skargę: " Na naruszenie praw Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o broni i amunicji przez pracowników Komendy Wojewódzkiej Policji w G. (...)". Skarżący został wezwany do jednoznacznego wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności – należących do katalogu określonego w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej " p.p.s.a.". W piśmie z dnia 14 lipca 2014r., skarżący stwierdził m.in., że wnosi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 31 grudnia 2013 r., nr [...], którą odmówiono mu rejestracji broni palnej. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle art. 52 § 2 ww. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy zauważyć, że Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu 31 grudnia 2013 r. wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie rejestracji broni palnej, stanowiące decyzję organu I instancji. Rozstrzygnięcie to zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości jego zakwestionowania w drodze odwołania. W świetle zgromadzonych w sprawie dokumentów, w tym treści skargi datowanej na dzień 10 kwietnia 2014 r. oraz pisma skarżącego datowanego na dzień 14 lipca 2014 r. bezspornym jest, że skarżący w administracyjnym toku instancji ww. decyzji nie zakwestionował co wprost oznacza, że nie dopełnił obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia poprzedzających wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W przypadku decyzji wydanej przez organ I instancji stronie nie przysługuje bowiem skarga do sądu administracyjnego a odwołanie rozpatrywane w odwoławczym postępowaniu administracyjnym. Brak wykorzystania przysługującego środka zaskarżenia, w myśl art. 52 p.p.s.a., skutkować musi z kolei odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 przedmiotowego aktu prawnego. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.