III SA/Gd 380/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 maja 2024 r., nr BP.500.83.2023.1103.GD11.573605 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej W. L. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 378 (trzysta siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

W. L. (dalej jako "skarżąca" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 maja 2024 r. (nr BP.500.83.2023.1103.GD11.573605) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej zwanej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z kolei zaś zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 maja 2024 r. została doręczona skarżącej w dniu 10 czerwca 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 198 akt administracyjnych), a zatem 30-dniowy termin na złożenie skargi upłynął dla strony w dniu 10 lipca 2024 r. Pismem z dnia 8 lipca 2024 r. skarżąca wniosła skargę na ww. decyzję, którą nadała za pośrednictwem paczkomatu InPost (vide: koperta wraz z nr przesyłki: 630727808400807017790778 – k. 32 akt sądowych). W konsekwencji przesyłka kurierska została doręczona organowi w dniu 12 lipca 2024 r., otrzymując nr: RPW/11476/2024 (vide: oryginał skargi - k. 15 akt sądowych). Zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. (nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27), wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 w zw. z ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1640 ze zm.), Poczta Polska SA została wybrana operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025, z dniem rozpoczęcia wykonywania tego obowiązku od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. W orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, iż w przypadku nadania przesyłki u operatora pocztowego niebędącego operatorem wyznaczonym, czynność złożenia odwołania uważa się za dokonaną w dacie wpływu pisma do organu, nie zaś w dacie nadania przesyłki. Przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. ma bowiem charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. Uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu, od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 2012 r. - Prawo pocztowe zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 ustawy - Prawo pocztowe). Przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu. W takiej więc sytuacji, skoro rolę operatora wyznaczonego na lata 2016-2025 pełni Poczta Polska SA, to nadanie przesyłki u operatora innego niż ten podmiot (np. w paczkomacie InPost) skutkuje zachowaniem terminu dopiero wówczas, gdy przed upływem terminu przesyłka wpłynie do organu. W takiej sytuacji zachowanie terminu ocenia się nie według daty nadania przesyłki, a według daty wpływu do organu (zob. wyroki WSA w Łodzi: z dnia 12 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 354/22 oraz z dnia 17 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 353/22). W konsekwencji, w niniejszej sprawie uznać należało złożoną skargę za spóźnioną, bowiem wpłynęła do organu po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., tj. w dniu 12 lipca 2024 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a odrzucił skargę, o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego – punkt 2. sentencji postanowienia - orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.