III SA/Gd 375/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody z dnia 15 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: odrzucić skargę.

J. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody 15 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych. W toku postępowania skarżący złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy, które nie zostały uwzględnione. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 375/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 czerwca 2016 r., którym odmówiono J. J. przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (k. 45) z dnia 1 lipca 2016 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 375/16 referendarz sądowy odmówił mu przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego przez J. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 grudnia 2016 r., doręczonym w dniu 23 grudnia 2016 r. (k. 119), wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 grudnia 2016 r. ( vide: z.p.o. w aktach sprawy - k.119) Odpowiadając na to wezwanie pismem z dnia 23 grudnia 2016 r., przekazanym administracji Aresztu Śledczego w G. w dniu 26 grudnia 2016 r. i nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 grudnia 2016 r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem właściwego reprezentowania jego interesu. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania z dnia 16 grudnia 2016 r. doręczonego skarżącemu w dniu 23 grudnia 2016 r., w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu od skargi. Podkreślenia wymaga, że prawomocnym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 23 grudnia 2016 r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania i obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni zatem strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010 r. sygn. II OSK 831/10; postanowienie z dnia 11 kwietnia 2013 r. sygn. I OSK 536/13; postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012r. sygn. II GZ 95/12). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2016 r. sygn.. akt II OSK 1924/16, przed zastosowaniem rygoru określonego w zarządzeniu ponownie wzywającym do uiszczenia wpisu sąd powinien jednak rozważyć, czy wnioskodawca w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazał nowych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, które powodowałyby istotną zmianę tej sytuacji w stosunku do stanu ustalonego we wcześniejszym, prawomocnym orzeczeniu. W tej sprawie w piśmie z dnia 23 grudnia 2016 r. skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności świadczących o tym, że w tak krótkim czasie jego sytuacja materialna uległa zmianie. Zatem kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w ponownym wezwaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.