III SA/Gd 374/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia 8 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia orzeczenia w sprawie zaliczenia do stopnia niepełnosprawności znacznego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej M. F. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Skarżąca M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie z dnia 8 maja 2023 r. nr [...], uchylające orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 13 grudnia 2022 r. nr [...] i orzekające o zaliczeniu skarżącej do stopnia niepełnosprawności umiarkowanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ) - dalej jako: "p.p.s.a.", zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem wskazanych w tym przepisie aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4). Zaskarżone orzeczenie do żadnej z wyżej wskazanej kategorii aktów lub czynności nie należy. Zostało bowiem wydane na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 100). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy powołuje się zespoły orzekające o niepełnosprawności: powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności - jako pierwsza instancja; wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności - jako druga instancja. Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 857), od orzeczenia zespołu orzekającego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie do zespołu orzekającego o niepełnosprawności na terenie województwa. W art. 6c ust. 8 ww. ustawy wprowadzony z kolei został cywilnoprawny tryb zaskarżenia orzeczeń o niepełnosprawności , wydawanych przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Zgodnie z treścią tego przepisu, od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu (jako organu drugiej instancji) przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, a więc do sądu powszechnego. Zaskarżone orzeczenie nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych. Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, została prawidłowy pouczona o terminie i sposobie wniesienia odwołania od zaskarżonego orzeczenia do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie miesiąca od daty doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem wojewódzkiego zespołu, który orzeczenie to wydał. Przytoczony przez skarżącą art. 66 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stanowi, że w sprawach nieunormowanych przepisami tej regulacji stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. Do stosowania Kodeksu postępowania administracyjnego dochodzi wówczas, gdy chodzi o niektóre postanowienia procesowe i incydentalne, których nie reguluje ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jak chociażby postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, postanowienie o zawieszeniu postępowania, czy postanowienie o sprostowaniu orzeczenia. Na postanowienia tego rodzaju przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem przedmiotem orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu było ustalenie stopnia niepełnosprawności skarżącej, co skutkuje właściwością sądu pracy i ubezpieczeń społecznych i tym samym wyklucza właściwość rzeczową sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że z akt sprawy oraz z treści odpowiedzi na skargę wynika jednoznacznie, że skarżąca zastosowała się do pouczenia zawartego w orzeczeniu Wojewódzkiego Zespołu i wniosła odwołanie do Sądu Rejonowego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, które to odwołanie zostało przekazane przez organ wraz z aktami sprawy temu sądowi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a , orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.