III SA/Gd 338/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i usunięcia braków formalnych skargi.

W dniu 15 maja 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarga została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, który powołał się w niej na udzielone przez skarżącego pełnomocnictwo. Skarga nie była podpisana przez pełnomocnika, nie zostało do niej również dołączone, wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze, pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2018 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza oraz nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto zarządzeniem z dnia 15 maja 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł. W obu wezwaniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi 24 maja 2018r. Termin wykonania wezwań upływał zatem w dniu 1 czerwca 2018 r. W dniu 5 czerwca 2018 r. do Sądu wpłynęło nadane w dniu 29 maja 2018 r. pismo pełnomocnika skarżącego, do którego był dołączony podpisany egzemplarz skargi. Jednocześnie pełnomocnik poinformował, że strona skarżąca prześle do sądu pełnomocnictwo, samodzielnie uiści wpis od skargi i opłatę skarbową od pełnomocnictwa. W dniu 7 czerwca 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo, nadane w dniu 5 czerwca 2018 r. ( data stempla pocztowego), w którym skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku dołączono pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz potwierdzenie uiszczenia w dniu 4 czerwca 2018 r. wpisu od skargi. Wniosek skarżącego nie został podpisany został on zatem wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku i złożenia odpisu wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 15 czerwca 2018 r. W dniu 20 czerwca 2018 r. do Sądu ponownie wpłynął, nadany w dniu 10 czerwca 2018 r. wniosek o przywrócenie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wniosek jest identyczny w treści z wcześniejszym wnioskiem, jest podpisany i dołączono do niego kserokopie ww. załączników. We wniosku skarżący stwierdził, że został poinformowany przez pełnomocnika o terminie dokonania czynności, jednak, na skutek niezależnych o skarżącego okoliczności tj. pomyłki małżonki, nie mógł dokonać czynności w terminie. W dniu 31 maja 2018 r. wskutek działań małżonki próbującej się zalogować do systemu bankowości elektronicznej doszło do jego zablokowania i odblokowanie konta skarżącego nastąpiło w dniu 4 czerwca 2018 r. Na potwierdzenie powyższego dołączono oświadczenie B. D. Nadto skarżący wskazał, jest osobą starszą ( 67 lat) i uiszczenie wpisu w inny sposób niż za pomocą bankowości elektronicznej byłoby dla niego bardzo trudne. Wymagałoby to podróży do banku lub placówki pocztowej, gdyby skarżący dysponował odpowiednią kwotą w gotówce, której nie było. Choć więc istniała teoretycznie możliwość uiszczenia wpisu w inny sposób, było to dla skarżącego oraz jego małżonki bardzo trudne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl natomiast art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu i dalej art. 87 § 1: pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia termin, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Kryterium braku winy stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu danej czynności procesowej. Powszechnie akceptowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu a jednocześnie dopełnił czynności, której uchybił, jednak wskazane przez niego okoliczności nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu i nie uzasadniają przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Zablokowanie konta w systemie bankowości elektronicznej nie uniemożliwia uiszczenia wpisu od skargi w inny sposób. Co istotne skarżący nie mieszka w małej miejscowości, a w mieście, którym znajdują się banki i placówki pocztowe za pośrednictwem których można było dokonać przelewu pieniężnego. Nie zasługuje przy tym na wiarę twierdzenie, że skarżący nie mógł dokonać przelewu we wskazany wyżej sposób z uwagi na jego wiek ( 67 lat) i brak środków pieniężnych tj. gotówki. Skarżący jest osobą aktywną zawodowo – prowadzi działalność gospodarczą. Nadto, podeszły wiek, czy ogólnie zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej ( por. postanowienie SN z 29 stycznia 2002 r., II UZ 90/01, OSNPUS 2003, nr 24, poz. 602). Z kolei brak gotówki w wysokości 400 zł nie uniemożliwiał dokonania przelewu za pośrednictwem banku, istniała również możliwość uzyskania tej kwoty z bankomatu. Dodatkowo Sąd zauważa, że okoliczności na które powołuje się skarżący w żaden sposób nie odnoszą się do braku zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynika z powyższego niedochowanie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i uzupełnienia braków skargi nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Skarżący nie zachował staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy, co świadczy o zachowaniu noszącym znamiona winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.