III SA/Gd 273/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 14 listopada 2022 r. nr SKO.474.75.2022 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie skierowania na badania psychologiczne postanawia odrzucić skargę.

W dniu 26 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga M. P. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 14 listopada 2022 r. nr SKO.474.75.2022 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie skierowania na badania psychologiczne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2023 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 535), wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie wysłane na adres podany w skardze zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 16 czerwca 2023 r. (z.p.o. podpisane przez skarżącego – k. 24 akt sądowych). Wpis od skargi nie został przez skarżącego uiszczony. W dniu 28 czerwca 2023 r. skarżący wysłał do Sądu pismo procesowe (z tej samej daty) zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego (pismo wraz z kopertą – k. 31 – 33 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postepowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z art. 219 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności sprawy jaki i treść wskazanych wyżej przepisów ustawy, Przewodniczący Wydziału III WSA w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że stosowne wezwanie w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi nie zostało przez skarżącego wykonane. W tak ustalonych okolicznościach Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W nawiązaniu do zawartego w piśmie skarżącego z dnia 28 czerwca 2023 r. wniosku o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na cofnięcie skargi wyjaśnić należy, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który ze skutecznym cofnięciem skargi wiąże skutek w postaci umorzenia postępowania sądowego. Należy mieć bowiem na uwadze, że umorzyć można jedynie takie postępowanie, które zostało skutecznie wszczęte. Taki stan rzeczy wymaga m.in. stwierdzenia, że skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w tym, braków fiskalnych. Jak wskazano zaś wyżej, w przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, zatem skargę, wobec jej nieopłacenia w przewidzianym w wezwaniu z dnia 30 maja 2023 r. terminie, należało odrzucić.