Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SA/Gd 262/17

Postanowienie WSA w Gdańsku z 4 kwietnia 2017 r., III SA/Gd 262/17 – gry losowe i zakłady wzajemne

Wynik

Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
4 kwietnia 2017

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

M. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśnił, iż osiągane przez niego miesięczne dochody nie dają mu możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności jak też istotnego uszczerbku w jego stanie majątkowym, a tym samym w codziennej egzystencji. Nadto wskazał, że nie jest on beneficjentem osiąganych przez siebie przychodów, ponieważ pomaga finansowo synowi, względem którego prowadzona jest egzekucja komornicza. Czynsz najmu lokalu użytkowego przekazuje w całości synowi, który rozporządza kwotą w sposób wskazany w oświadczeniu, przez co sumy te pozostają obojętne dla jego sytuacji finansowej. Do wniosku dołączył oświadczenie o uzyskiwanych przychodach oraz faktury z tytułu najmu lokalu użytkowego. Podkreślił również, iż nie pracuje zawodowo, a jedyne stałe źródło dochodów stanowi obecnie zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 900 zł. Biorąc zaś pod uwagę jego roczny przychód i wysokość wymierzonej kary, znaczna dysproporcja pomiędzy tymi dwoma wartościami wskazuje wyraźnie, (wysokość kary przekracza wysokość przychodów rocznych strony) że w razie braku udzielenia mu tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a. mogą wystąpić trudne czy wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Bieżąca sytuacja finansowa Skarżącego nie daje mu bowiem możliwości uiszczenia wymierzonej w stosunku do niego kary pieniężnej, która znacznie przekracza uzyskiwany przez niego dochód. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że skarżący M. S. dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wyjaśnił bowiem, iż nie pracuje zawodowo, a jedyne źródło jego dochodu stanowi zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 900 zł. Z dokumentów dołączonych do skargi wynika także, iż czynsz z najmu lokalu użytkowego skarżący przekazuje w całości synowi, który rozporządza kwotą w sposób wskazany w oświadczeniu z dnia 8 lutego 2017 r.. Biorąc pod uwagę znaczną wysokość nałożonej na skarżącego przez organ kary pieniężnej w związku z urządzaniem gry na automatach poza kasynem gry Sąd uznał, że skarżący dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
29 marca 2017
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Sędziowie
Jacek Hyla /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny