III SA/Gd 258/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2021 r. nr. (...) w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej oraz określenia kwoty długu celnego postanawia odrzucić skargę.

W dniu 7 marca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2021 r. nr. (...) w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej oraz określenia kwoty długu celnego. Skargę w imieniu skarżącej podpisała i wniosła pełnomocnik radca prawny M.T.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 8 marca 2022 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu KRS-u aktualnego w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty pełnomocnik skarżącej została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 622 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Stosowne wezwania zostały wysłane na podany w skardze adres kancelarii pełnomocnika. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 8 kwietnia 2022 r. przedmiotowa korespondencja, jako niepodjęta w terminie pomimo prawidłowego awizowania, została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 31 marca 2022 r. (zarządzenie – k. 23 akt sądowych). Z akt sądowych wynika, że skarżąca ani jej pełnomocnik nie wykonali wezwań w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego skargi oraz w przedmiocie uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 29 w zw. z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") osoba uprawniona do reprezentowania osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z art. 230 § 1 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postepowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze treść wskazanych wyżej przepisów ustawy pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania odpisu KRS-u aktualnego w dacie udzielenia pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania wysłane na adres podany w skardze nie zostały odebrane przez pełnomocnika strony, a przedmiotowa korespondencja została dołączona do akt sprawy i uznana za skutecznie doręczoną. W tak ustalonych okolicznościach Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 punkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.