III SA/Gd 206/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 marca 2023 r. nr SKO/Gd/1895/23 w sprawie ponaglenia dotyczącego bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania z wniosku o przyznanie dodatku węglowego postanawia odrzucić skargę.

A.J. pismem z 10 lutego 2023 r. działając jako pełnomocnik M. J. wniósł ponaglenie w związku z bezczynnością i przewlekłością postępowania administracyjnego prowadzonego przez Burmistrza Władysławowa w sprawie przyznania dodatku węglowego. W uzasadnieniu strona wskazała, że w jej ocenie postępowanie, które zainicjował jej wniosek z 5 października 2022 r. toczy się za długo, biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy Kodeksu postpowania administracyjnego. W ponagleniu wskazano, że strona przygotowała już skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ale zastrzega, że jej nie wyśle w przypadku pozytywnego zakończania dla niej przedmiotowej sprawy w wyniku wniesionego ponaglenia. Postanowieniem z dnia 7 marca 2023 r. nr SKO Gd/1895/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku po rozpoznaniu ww. ponaglenia na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j.:Dz.U. z 2022 r., poz. 2000), powoływanej dalej jako "k.p.a.", stwierdziło, że Burmistrz Władysławowa nie dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie o wypłatę dodatku węglowego. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, w której zarzuciła organowi liczne uchybienia, wskazując, że postanowienie zostało oparte na "niewłaściwych ustaleniach, błędnych faktach i niepełności materiału". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd zawsze bada legitymację skargową strony, zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz jej warunków formalnych, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności bada, czy dotyczy ona przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. A contrario przyjąć należy, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga istoty sprawy. W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie bądź przewlekłości postępowania stronie postępowania administracyjnego służy środek prawny w postaci ponaglenia, stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., który wnosi się - co do zasady - do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6 k.p.a.). W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przepis szczególny tak stanowi - jeżeli organ administracji publicznej wydaje postanowienie w oparciu o taki przepis. Należy wskazać, że art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie postanowienia rozpatrującego ponaglenie, a unormowanie to służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu danej sprawy, przy czym - co istotne - przepis ten nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia na nie zażalenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ na skutek wniesienia ponaglenia nie toczy się żadne nowe postępowanie administracyjne, a jedynie - jak już wcześniej wskazano – postępowanie w trybie nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Omawianego postanowienia nie można również zakwalifikować do innych - niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie nie stwarza bowiem po stronie adresata jakichkolwiek uprawnień lub obowiązków, a tym samym nie można go zaliczyć do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Możliwość poddania postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 6 k.p.a. kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a., w szczególności z żadnego przepisu k.p.a. (zob. postanowienia: WSA w Warszawie z 14 kwietnia 2021 r., VII SA/Wa 261/21, WSA w Gdańsku z 4 grudnia 2019 r., II SA/Gd 716/19, WSA w Poznaniu z 15 stycznia 2019 r., II SA/Po 1139/18, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie strona skarżąca uczyniła przedmiotem skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 marca 2023 r., nr SKO Gd/1895/23, którym organ ten rozpatrzył jej ponaglenie w związku z zaistniałą w ocenie strony bezczynnością i przewlekłością postępowania administracyjnego, prowadzonego przez Burmistrza Władysławowa w sprawie przyznania M. J. dodatku węglowego. Na postanowienie to, stosownie do poczynionych wyżej uwag, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ani też na podstawie żadnego innego przepisu, co wskazuje na niedopuszczalność zaskarżenia tego postanowienia do sądu. Zgodnie z art. 58 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 6). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił wniesioną skargę.